یک دوره واقعاً به پایان رسیده است. تیم فوتبال آرژانتین بدون لیونل مسی مثل قبل نخواهد بود. دیگو مارادونا آنها را به یک کشور فوتبالی بزرگ تبدیل کرد، اما این کشور پس از آن مجبور شد چندین دهه برای بازیکن دیگری در قد و قامت او صبر کند. مسی از آنچه مارادونا با آرژانتین به دست آورد فراتر رفت. مناظره ها در مورد این دو بازیکن و توانایی های آنها ادامه خواهد داشت و نظرات متفاوت است. اما صرفاً از نظر دستاوردها، طول عمر و میراثی که از خود به جا گذاشته است، مسی همه آنها را پشت سر گذاشته است. تعداد کمی از فوتبالیست‌ها می‌توانند با آنچه او روی میز آورده است، برابری کنند.
میراث مسی با آرژانتین بسیار بیشتر از 126 گلی بود که او به ثمر رساند. اشک در چشمان مربی لیونل اسکالونی، انزو فرناندز و دیگر بازیکنان آرژانتین در هنگام سخنرانی خداحافظی او نشان دهنده احترام آنها برای رهبر خود بود. هم تیمی های مسی حاضر بودند تا آخرین نفس برای او و برای تیم بجنگند. برنده 8 توپ طلا در سخنرانی خداحافظی خود به این موضوع اذعان کرد: “هر بار که به زمین مسابقه می‌رفتیم، می‌دانستم که می‌توانیم با هر کسی رقابت کنیم. احساس می‌کردم جنگجویان در کنارم هستند که مایلند مطلقاً همه چیز را بیرون بگذارند.”
بازیکنی که در اوایل دوران حرفه‌ای‌اش به خاطر نداشتن رهبری مورد انتقاد قرار می‌گرفت، در نهایت به رهبری تبدیل شد که یک ملت را متحد کرد و بازیکنان جوان‌تر را برای بردن جام جهانی راهنمایی کرد. همه کسانی که با مسی بازی کردند، او را بسیار احترام می گذاشتند. هم نسلان او هرگز از لقب او برترین تمام دوران خسته نشدند. بازیکنان جوان‌تر در او یک الگو می‌دیدند که می‌توانست نتایجی را برای تیمش به ارمغان بیاورد، و آنها را ترغیب می‌کرد تا برای برآورده کردن انتظارات کاپیتان‌شان، خود را به حداکثر برسانند.
مسی با یک جام جهانی، دو قهرمانی در کوپا آمریکا، یک مدال طلای المپیک و فینالیسیما کنار می رود. با این حال، شش سال پیش، تصویر کاملاً متفاوت بود. او با وجود اینکه آرژانتین را به فینال جام جهانی 2014 و چندین فینال کوپا آمریکا برد، مدام به عنوان یک شکست بین المللی شناخته می شد. کسب یک جام بین المللی تنها چیزی بود که مسی بارها به او گفته شد که فاقد آن است. او با قاطعیت به آن منتقدان پاسخ داد. و اکنون، او پس از اتمام دوران فوتبال خود بازنشسته می شود و برای بسیاری، در نهایت بحث GOAT را حل کرد.
همچنین بخوانید – لیونل مسی در خداحافظی پراحساس با آرژانتین از پدرش یاد کرد و هم تیمی هایش را جنگجو خطاب کرد: من هرگز دست از مبارزه برنداشتم.
قوس رستگاری مسی شبیه هیچ چیز دیگری نیست
سفر او قبل از اینکه قوس رستگاری او در نهایت شکل بگیرد، با چندین دلشکستگی آغاز شد. فینال جام جهانی 2014 شاید اولین شکست واقعی مسی در دوران حرفه ای بین المللی بود. او به طرز غم انگیزی به رسیدن به آرزویی نزدیک شد که همیشه دور از دسترس باقی مانده بود، اما در نهایت شاهد از بین رفتن آن بود. دو سال بعد حتی سخت تر بود. آرژانتین متحمل شکست‌های متوالی در فینال کوپا آمریکا شد و تأثیر این شکست‌ها به همراه بررسی مداوم رکورد بین‌المللی او تأثیرگذار بود. مسی که با وجود بردن مکرر آرژانتین به برخی از بزرگترین فینال ها توسط بسیاری به عنوان یک شکست بین المللی شناخته می شود، در سال 2016 بازنشستگی خود را از فوتبال بین المللی اعلام کرد و چند ماه بعد آن را لغو کرد.
اعتقاد بر این بود که خروج آرژانتین از مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی 2018 آخرین میخ بر تابوت باشد، اما مسی قصد داشت روایت را تغییر دهد. او کوپا آمریکا 2021 را به دست آورد و پس از آن در جام جهانی 2022 افتخار نهایی را به دست آورد. با این حال، مسی به همین جا بسنده نکرد و یک قهرمانی دیگر در کوپا آمریکا را به دست آورد. زمانی که جام جهانی 2026 آغاز شد، خیلی ها انتظار نداشتند مسی جادوی دوران اوج خود را بازتولید کند، اما او ثابت کرد که مخالفانش اشتباه می کنند و نشان داد که چرا سن هرگز برای او مهم نیست.
مسی یک کمپین جام جهانی را برای یادآوری ترتیب داد و به همه یادآوری کرد که تا زمانی که در زمین است، مردی است که باید شکست بخورد. مسی با 8 گل و 4 پاس گل در 7 بازی، در جدول گلزنان تورنمنت پشت سر کیلیان امباپه قرار گرفت. حتی با وجود اینکه آرژانتین قهرمانی متوالی جام جهانی را از دست داد، مسی فصلی را بست که در آن، به عنوان یک رهبر، شکوه و جلال را به کشوری پر از فوتبال بازگرداند، نسل جوان را هدایت کرد و مسیری را برای نسل بعدی بازیکنان ترسیم کرد تا ردای خود را به جلو ببرند.