از زمان بازنشستگی سر الکس فرگوسن در سال 2013، منچستریونایتد 8 سرمربی دائمی منصوب کرده است. با احتساب روسای موقت و سرپرست، 12 فرد مختلف در 13 دوره مدیریتی مسئولیت را بر عهده گرفته اند. همه این تغییرات جز صفر قهرمانی لیگ برتر.
فرگوسن و تیم‌هایش در یونایتد استاندارد بالایی دارند و هیچ مربی دیگری این انتظارات را برآورده نکرده است. هیچ کدام حتی سه فصل کامل دوام ندارند. اکنون، یک نفر سیزدهم قرار است هدایت این بازی را بر عهده بگیرد. روز جمعه، باشگاه رسما مائوریسیو پوچتینو را به عنوان جدیدترین سرمربی دائمی خود تایید کرد.
این بازیکن آرژانتینی وارث تیمی در منطقه سقوط لیگ برتر است، با یک برد در 10 بازی، اما او در درجه اول به دلیل حضورش در تاتنهام هاتسپور، امید را برانگیخته است.
با این حال، چالش او در یونایتد فقط معرفی یک سبک جدید نیست. این برای بازگرداندن سازمان، اعتماد به نفس و شدت به تیمی است که این روزها فقط در سایه ها کمین کرده است.
او هویت فوتبالی مشخصی دارد، اما اینکه یونایتد از نظر کادر فنی و آمادگی جسمانی برای اجرای آن برخوردار است یا خیر، سوال دیگری است.
ساخت مطبوعات
تیم های پوچتینو با شدت بالا فشار می آورند، به سرعت مالکیت توپ را به دست می آورند و قبل از اینکه حریف بتوانند سازماندهی کنند حمله می کنند. در تاتنهام، او غالباً از 4-2-3-1 استفاده می کرد، با مهاجمان شروع کننده فشار و هافبک ها برای فشرده کردن فضا. پرس به حرکت دسته جمعی بستگی داشت: یک بازیکن بسته می شد، بازیکن دیگری جلوی پاس را می گرفت و بقیه با هم به جلو هل می دادند.
این بازیکن آرژانتینی در تعامل با یوفا، رویکرد خود را اینگونه توصیف کرد: “بازی از پشت، پرتاب نکردن توپ به محوطه جریمه از دفاع، پرس زیاد، تسلط بر زمین.”
منچستریونایتد با این نوع سازماندهی جمعی دست و پنجه نرم کرده است. خط دفاعی آنها جدا به نظر می رسد، در حالی که خط هافبک برای محافظت از چهار دفاع به سختی تلاش کرده است. بنابراین، پوچتینو نمی تواند به سادگی تقاضای یک مطبوعات بالا را داشته باشد و انتظار یک تحول فوری را داشته باشد.
تست تناسب اندام
روش‌های پوچتینو با جلسات تمرینی سخت‌گیرانه مانند بت او مارسلو بیلسا همراه است. او به دلیل استفاده از تست Gacon معروف است، یک ارزیابی پیشرونده اما شدید دویدن که برای اندازه گیری استقامت طراحی شده است، چیزی که می تواند به عنوان نسخه شدیدتر تست یویو توصیف شود.
او خود فلسفه خود را اینگونه توصیف کرد: “در تمرینات رنج بکشید تا در بازی رنج نبرید.”
این شدت می تواند کمبود انرژی منچستریونایتد را برطرف کند، اما شرایط فعلی تیم، انتقال را ظریف می کند. مصدومیت بازیکنان کلیدی مانند بنجامین سسکو، لوک شاو و دیگران در حال حاضر منابع آنها را افزایش داده است و پوچتینو باید بدون افزایش بار مصدومیت، ظرفیت بدنی خود را افزایش دهد.
همچنین بخوانید: میراث پیچیده مایکل کریک منچستریونایتد
طرح تاتنهام
بزرگترین امتیاز پوچتینو ممکن است موفقیت او در تاتنهام باشد. او باشگاهی را به ارث برد که با بی ثباتی در مالکیت و مدیریت عملیاتی مواجه بود، اما انسجام بخش فوتبال را در زمین به ارمغان آورد. او بازیکنان جوانی مانند هری کین را پرورش داد و اسپرز را به طور مداوم رقابتی کرد.
آنها برای سه فصل متوالی در بین سه تیم برتر لیگ برتر قرار گرفتند و در سال 2019 به فینال لیگ قهرمانان اروپا رسیدند و علیرغم نامشخص بودن باشگاه، از وزن خود بالاتر رفتند.
شباهت هایی با یونایتد وجود دارد، جایی که مشکلات سلسله مراتبی به طور مکرر پیشرفت را پس از دوران سرالکس فرگوسن تضعیف کرده است.
اما برای کسانی که به شگون اعتقاد دارند، نوع دیگری از امید نیز وجود دارد. طبق گفته Opta، یونایتد که اکنون در رده هجدهم در PL قرار دارد، در پایین ترین موقعیت خود در 10 بازی در یک فصل برتر از سال 1986/87 قرار دارد، زمانی که آنها بیستم بودند.
این زمانی بود که فرگوسن در اولدترافورد استخدام شد و تحول چشمگیر خود را در باشگاه آغاز کرد. آیا پوچتینو می تواند معجزه مشابهی انجام دهد؟
سوال پشتوانه
علیرغم فلسفه مدیریتی مثبت او، اخطارهایی به پوچتینو وجود دارد. روش‌های او همچنین از بازیکنان می‌خواهد که ناراحتی‌ها را بپذیرند و استانداردهای سخت را بپذیرند.
اگر منچستریونایتد بخواهد حول او سلسله بسازد، باید ثبات را فراهم کند و با صبر و شکیبایی و جذب ایده آل از او حمایت کند. پوچتینو ممکن است بتواند بر روی شکاف ها کاغذ بنویسد، اما نمی تواند کل باشگاه را به تنهایی تعمیر کند.
رویارویی با لیورپول در آنفیلد اولین امتحان او خواهد بود. وظیفه فراتر از آن این است که یک تیم شکست خورده را دوباره باور کند.