فوتبالورزشی

جادوگران: 17 سال بعد، مسی و مودریچ همچنان در حال کشیدن ریسمان هستند | اخبار فوتبال

نزدیک به 17 سال پیش در 1 مارس 2006 بود که مسی و مودریچ برای اولین بار در یک مسابقه بین المللی با یکدیگر برخورد کردند. این بازیکن آرژانتینی لباس تیره‌تر کشورش را پوشیده بود و پیراهن او 19 را در پشت خود داشت. مودریچ با پیراهن شطرنجی قرمز و سفید آشناتر، شماره 14 را به تن داشت. آنها به طور قابل توجهی سریعتر بودند و بازی آنها به همان اندازه به نبوغ و تندخویی خیانت می کرد.

کرواسی در آن بازی با نتیجه 3-2 آرژانتین را شکست داد و مسی اولین گل خود را برای آرژانتین در دقیقه ششم به ثمر رساند. اما آن مسابقه مربوط به آنها نبود. اما زمانی که کشورهایشان روز سه شنبه در نیمه نهایی جام جهانی فوتبال در قطر به مصاف هم بروند، این اتفاق خواهد افتاد.

آنها هر دو فارغ التحصیل شده اند تا پیراهن شماره 10 را بپوشند – شماره ای که در طول تاریخ توسط بازیکن اصلی پوشیده شده است. آنها به مردانی تبدیل شده اند که کشورشان را رهبری می کنند. کسانی که الهام می گیرند؛ آنهایی که در هر سطحی برای باشگاه هایشان جام ها را به دست آورده اند و کسانی که علیرغم اینکه جزو برترین های نسل خود هستند، هنوز به دنبال جام جهانی هستند که واقعاً می توانند آن را جام جهانی خود بدانند.

زمانی که مودریچ پس از شکست کرواسی در فینال جام جهانی 2018 مقابل فرانسه، توپ طلا را گرفت، بسیاری به یاد مسی افتادند که پس از شکست آلمان در سال 2014 آرژانتین، همان جام را به دست آورد. نگاه عبوس در چهره آنها دلخراش بود. بهترین فرد در یک ورزش تیمی در حالی که جام به حریف ختم شده بود درست نمی نشست. نه با آنها و نه با تماشای میلیون ها نفر در سراسر جهان. ناعادلانه به نظر می رسید، اما آنها به شما خواهند گفت که زندگی همین است.

هفده سال در ورزش زمان زیادی است. مسی اکنون 35 ساله و مودریچ 37 ساله است. برای دو بازیکن نه تنها زنده ماندن بلکه ادامه فعالیت در بالاترین سطح برای مدت طولانی چیزی کمتر از یک معجزه نیست. برخی از تمرینات روزانه خسته می شوند و برخی به سادگی ادامه می دهند. اما هم مسی و هم مودریچ تزلزل نکرده اند. آنها در این مسیر باقی مانده اند و شانس دیگری برای تحقق رویاهای خود به دست آورده اند.

مودریچ بیشترین حضور در جام جهانی (17) و بیشترین حضور در تورنمنت های مهم (30) را برای کرواسی داشته است. مسی همین کار را برای کشورش انجام داده است – با 24 بازی در جام جهانی. اعدادی که نشان می دهد آنها یاردهای سخت را انجام داده اند.

البته هر دو کارها را به روش خودشان انجام می دهند. مسی در این دوره از جام جهانی شبح بازی هایی را به نمایش گذاشته است. او صبر کرد و سپس با جهشی از انرژی جادویی ساخت که روز را برای تیمش به ارمغان آورد. روش او تاکنون چهار گل برای او به ارمغان آورده است که تنها یک گل کمتر از کیلیان امباپه، بهترین گلزن این تیم است. او چند پاس گل نیز به نام خود دارد.

از طرفی مودرید برای دویدن خستگی ناپذیرش چه چیزی برای نشان دادن دارد؟ بدون گل و حتی یک پاس گل. اما او آنجا بوده است – دویدن، راهنمایی، هماهنگی و الگوسازی. او نیازی به بلند کردن صدایش ندارد، اما همه در تیم کرواسی هر حرکت او را در زمین تماشا می‌کنند و به ندرت، اگر هرگز، او را ناامید نمی‌کند.

مودریچ پس از یک چهارم نهایی که در آن برزیل، برزیل محبوب پیش از مسابقات را شکست داد، گفت: “این تیم از بازیکنانی تشکیل شده است که از پوشیدن پیراهن ناامید هستند و می خواهند به دنیا نشان دهند که چقدر وزن دارد.” همه ما به دنبال بازی برای کشورمان و پیراهن هستیم. ما برای به دست آوردن استقلال خود به عنوان یک ملت بسیار جنگیدیم – و برای آخرین قطره به مبارزه ادامه می دهیم.

اما پس از آن مسی نیز همینطور خواهد بود. او آنقدر در این مدت بوده است که مجبور بوده با نوعی ناامیدی که مردم را می شکند کنار بیاید. او را هم شکست (برای مدتی) اما اکنون او برای چیزی که احتمالا آخرین شکست او در جام جهانی است بازگشته است.

مسی و مودریچ هر دو با سرعت شما را شکست نخواهند داد، نه دیگر. برخی ممکن است بحث کنند، آنها نیازی به این کار ندارند. آنها هنوز هم حرکات تیز عجیب و غریبی دارند، اما تا حد زیادی، این کنترل است که شما را مملو از هیبت می کند. اما تجربه آنها در لحظات کلیدی نشان می دهد و این همان چیزی است که مسابقات، در این مرحله آخر، اکنون به آن تبدیل شده است – لحظات بزرگ، آنهایی که مسابقات و جام ها را برای شما به ارمغان می آورند.

نایب قهرمانی احساس خوبی نیست، البته نه در تورنمنتی که هر چهار سال یک بار برگزار می شود. این احساسی است که مسی و مودریچ هر دو می دانند و دوست دارند در صورت امکان آن را از خاطرات خود پاک کنند. پیروزی در روز سه شنبه، تقریباً 17 سال پس از اولین درگیری آنها، یکی از آنها را یک قدم به این هدف نزدیکتر می کند. حیف که باید اینطور باشد. فوتبال، جهنم خونین.


منبع

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا