ژابی آلونسو در حالی که هیأت مدیره فرم، فوتبال و پویایی اتاق رختکن را ارزیابی می کند، گرمای رئال مادرید را احساس می کند.

نتایج سقوط نکرده است، اما روحیه کلی تغییر کرده است. مادرید در بازی‌هایی که انتظار می‌رفت راحت‌تر کنترل کند امتیازات را از دست داده است و فوتبال اغلب متشنج به نظر می‌رسد تا مقتدرانه. در باشگاهی که سبک و کنترل تقریباً به اندازه امتیازات مهم است، این ترکیب به ناچار سرمربی را زیر ذره بین قرار داده است.

نتایج، خلق و خو، و یک کشش حیاتی پیش رو

در داخل کمپ دیگر بحث فقط بر سر تاکتیک نیست. سوالاتی در مورد چگونگی پرسیده می شود ایده‌های ژابی آلونسو در میان برخی از بازیکنان ارشد قرار می‌گیرد، اینکه آیا تعادل بین ساختار و آزادی درست است و آیا مربی توانسته بزرگ‌ترین شخصیت‌ها را کاملاً در کنار خود نگه دارد. وقتی این تردیدها در رئال مادرید ظاهر می شود، خیلی سریع بخشی از محاسبات امنیت شغلی مدیر می شوند.

در سطح هیئت مدیره، هیچ حرکت عمومی علیه آلونسو وجود ندارد، اما بازی های آینده از نزدیک تحت نظر است. یک پاسخ قوی – از نظر نتایج و عملکرد – فشار را کاهش می دهد و به باشگاه اجازه می دهد تا این مرحله را به عنوان یک شیب طبیعی در یک فصل طولانی ارائه دهد. ادامه نمایش‌های مسطح و غیر متقاعدکننده، به‌ویژه در مسابقات پرمخاطب، نادیده گرفتن سر و صدای اطراف نیمکت را سخت‌تر می‌کند.

آلونسو، به نوبه خود، سعی کرده آرامش را نشان دهد. او درباره خواسته‌های مدیریت رئال مادرید صحبت کرده و اعتراف کرده است که بازی‌های اخیر استانداردهای داخلی را برآورده نکرده است و تاکید کرد که به جای گمانه‌زنی درباره آینده‌اش، روی راه‌حل‌ها متمرکز است. این موضع برای مربیانی که در سمت او هستند مشخص است، اما واقعیت چیزی که در مقابل او قرار دارد را تغییر نمی دهد.

به زبان ساده، وضعیت برای یک سرمربی مادریدی به نقطه ای آشنا رسیده است: حاشیه خطا کمتر شده است. اکنون یک سری بازی‌های تعیین‌کننده بین آلونسو و نیم فصل دوم باثبات قرار دارد – یا سناریویی که در آن صحبت از فشار جای خود را به گفتگوی جدی در مورد تغییر در گود می‌دهد.