آیا سال 2016 آخرین سال خوب بود؟

چیزی غیرقابل انکار در مورد سال 2016 وجود داشت. در فیلم جذاب “به یاد داشته باشید تاک؟” حسی است، اما عجیب است که تاریخ درست قبل از پایان آن احساس می کند.

این نشان دهنده یک نزول آرام به سمت ناآرامی جمعی بود که با سورئال شروع شد بازپس گیری ال چاپو، پیچ در پیچ از طریق مرگ افراد مشهور و جریان اصلی یک قورباغه کارتونی خاص، و در نهایت دهانه با انتخابات ریاست جمهوری ستاره تلویزیون واقعیت دونالد ترامپ. در آن زمان، بسیاری از رسانه ها آشکارا به این فکر می کردند که آیا 2016 بدترین سال تاریخ بود.

و با این حال، برای بخش خاصی از Gen Z، سال 2016 آغاز پایان نبود. آخرین تابستان خوب زندگی ما بود. بر اساس GWI، 42 درصد از پاسخ دهندگان Gen Z گزارش داده اند احساس نوستالژیک برای دهه 2010 – احساسی که به ویژه در TikTok قابل مشاهده است، جایی که وسواس نسبت به سال 2016 به روند خودش تبدیل شده است.

جای تعجب نیست، زیرا نوستالژی بخشی اجتناب ناپذیر از زندگی است. مردم قبلاً در مورد چگونگی صحبت می کنندخوب بود که داشتیمدر سال 2020، اگرچه، بر اساس برخی معیارهای مهم، آن سال بود حتی بدتر. اما برای ژنرال Z قدیمی‌تر، سال 2016 – به طور خاص، تابستان 2016 – به بخش خاصی از مغز ضربه می‌زند. برای بسیاری از ما، آخرین باری بود که اجازه داشتیم بچه باشیم.

سالی بود که از دبیرستان فارغ التحصیل شدم. پارتی ارشد. اولین انتخابات من آخرین باری که پدرم را دیدم. و به طور غیرقابل توضیحی، یک هفته کوتاه که من واقعاً به پوکمون اهمیت می دادم.

همانطور که تس می برای Rowdy می نویسد، شاید این حسرت برای مدتی قبل باشد – زمانی که اینترنت به معنای Vine، میم های Harambe، گوش های سگ اسنپ چت و فیلترهای رنگین کمان بود. می می نویسد: “این ژنرال Z است که می گوید: “ما می خواهیم اینترنت دوباره احساس انسان بودن کند.”

بخشی از چیزی که نوستالژی 2016 را بسیار چسبناک می کند، بسته بندی کامل آن توسط پلتفرم ها است. تنها در TikTok، «حال‌های 2016» به زیبایی‌شناسی خود تبدیل شده است: فیلترهایی که زمان حال را به اندازه‌ای محو می‌کنند که به خاطره شباهت داشته باشند، ویدیوهای POV درباره نوجوان بودن دوباره، و رتبه‌بندی آهنگ‌هایی که وقتی از همه چیزهایی که بعد از آن حذف می‌شوند، به نوعی بهتر به نظر می‌رسند.

همانطور که یکی از تفکیک های روند یادداشت می کندتصادفی نیست که بسیاری از مردم قبل از اینکه به طور کامل الگوریتمی شود، در آرزوی اینترنت هستند، قبل از اینکه هر پستی احساس می کرد که برای نامزدی تست شده است.

این اشتیاق واقعاً مربوط به خود سال نیست. این در مورد آن چیزی است که زندگی قبل از اینکه همه چیز اینقدر کاربردی و بهینه شود، چه حسی داشت. قبل از آنلاین بودن به معنای ساختن یک برند بود. قبل از اینکه سیاست هر خوراکی را مصرف کند. و قبل از اینکه آینده برای همیشه محو شده باشد. از این نظر، سال 2016 به جایگاهی برای یک میل گسترده تر تبدیل می شود. زمانی که هنوز همه چیز سبک تر به نظر می رسید، حتی اگر آن سبکی بیشتر محصول جوانی باشد تا واقعیت.

البته خطر این است که نوستالژی تاریخ را مسطح می کند. همانطور که The New Republic اشاره می کنداشتیاق ژنرال Z اغلب برای زمانی نیست که به وضوح به یاد می آورند، بلکه برای نسخه ای از گذشته است که هرگز واقعاً آن را تجربه نکرده اند. این انگیزه می‌تواند از فرهنگ و سیاست منحرف شود و «آن موقع اوضاع بهتر بود» را به چیزی ارتجاعی‌تر تبدیل کند، حتی اگر از جایی فرسوده شروع شود تا ایدئولوژی.

با این حال، نادیده گرفتن اینکه چرا این انگیزه اصلا وجود دارد، دشوار است. ژنرال Z از طریق بحران های مالی، تیراندازی های دسته جمعی، اضطراب آب و هوا، یک بیماری همه گیر، و اکنون یک چشم انداز سیاسی که برای همیشه در تکرارها گیر کرده است، به بلوغ رسید. در مقایسه با آن، سال 2016 مانند آخرین لحظه قبل از تازه شدن فید است و هرگز بارگیری متوقف نمی شود. شاید واقعا آخرین تابستان خوب بود. یا شاید این آخرین باری بود که ما هنوز نمی‌دانستیم اوضاع چقدر بد خواهد شد.

در هر صورت، نوستالژی بیش از سال 2016 درباره اکنون می گوید. و تا زمانی که اکنون احساس شود دوباره قابل زندگی است، احتمالاً به عقب نگاه می کنیم و سالی را مرور می کنیم که به اندازه کافی احساس انسان بودن برای از دست دادن آن را داشتیم. شاید در سال 2036، خبرنگار Mashable’s Gen Alpha بنویسد که چگونه سال 2026 آخرین سال خوب بود.