این زمانی است که به یک سوئیچ HDMI، یک اسپلیتر یا هر دو نیاز دارید

یکی از حیوان خانگی من که مدت هاست ازش ناراحت است تلویزیون های هوشمند چقدر برخی سازندگان در مورد پورت ها خسیس هستند. مجموعه‌های مقرون به صرفه ممکن است دو یا سه پورت داشته باشند، و مدل‌های دارای چهار پورت لزوماً از HDMI 2.1 پشتیبانی نمی‌کنند، چه برسد به HDMI 2.2. نتیجه این است که می توانید به طور تصادفی ویژگی های a را فلج کنید کنسول، پخش کننده رسانه یا سیستم صوتی زیرا یک شرکت می خواست در تولید هر واحد مقدار کمی پول پس انداز کند.

اگر با محدودیت های پورت مواجه شده اید، ممکن است یک سوئیچ HDMI یا اسپلیتر برای دور زدن آنها در نظر بگیرید. اما بین این دو نوع لوازم جانبی کاملاً تفاوت وجود دارد و شما باید در مورد مشخصاتی که برای هر کدام انتخاب می کنید بسیار دقیق باشید. در واقع، تقریباً مطمئناً به اسپلیتر نیاز ندارید، همانطور که در یک لحظه توضیح خواهم داد.

سوئیچ HDMI برای چیست؟

و مشخصاتی که باید بدانید

اگر نام گذاری مناسب تری داشته باشند، سوئیچ ها را بسط دهنده می نامند. وقتی یکی از درگاه‌های HDMI تلویزیون خود را وصل کنید، آن را به دو یا چند ورودی افزایش می‌دهد. برخی از مدل‌ها ممکن است توابع تقسیم‌کننده را نیز ادغام کنند، اما برای شفافیت، تا قسمت بعدی از صحبت در مورد آن‌ها اجتناب می‌کنم.

واضح‌ترین دلیل برای گرفتن سوئیچ این است که ورودی‌های اصلی تلویزیون کاملاً اشغال شده باشد، اما دو دلیل دیگر وجود دارد، اولین دلیل سازگاری HDMI است (همانطور که در بالا اشاره کردم). فقط HDMI 2.1 و 2.2 پشتیبانی می کند VRR (نرخ نوسازی متغیر) و ALLM (حالت کم تأخیر خودکار)، ویژگی هایی که می توانند برای بازی ضروری باشند. همچنین برای فرمت‌های HDR پویا، نسخه 2.1 یا بالاتر را می‌خواهید Dolby Vision و HDR10+و همچنین نسخه های استانداردهای صوتی بدون تلفات مانند Dolby Atmos. علاوه بر این، پورت‌های 2.0 نمی‌توانند از نرخ به‌روزرسانی 120 هرتز در وضوح 4K یا حتی 60 هرتز در مجموعه 8K استفاده کنند.

بنابراین، از نظر تئوری، اگر تلویزیون شما فقط به دو پورت HDMI 2.1 مجهز باشد، یک سوئیچ می‌تواند به شما امکان بهره‌برداری کامل از Apple TV 4K و PlayStation 5 Pro را بر روی یکی از آنها بدهد، در حالی که همچنان یک اسلات برای خود رزرو کنید. eARCنوار صوتی آماده کاملاً ضروری است که تجهیزات صوتی مبتنی بر HDMI به درگاهی که برای ARC یا eARC مشخص شده است وصل شود و متأسفانه اغلب یکی از این گزینه ها وجود دارد.

آخرین مزیت دسترسی فیزیکی است. پورت‌های HDMI همیشه به پشت یا کناره‌های تلویزیون منتقل می‌شوند و در بهترین حالت دسترسی به آن‌ها را سخت می‌کند. یک سوئیچ رو به جلو می‌تواند تعویض کابل‌ها را آسان‌تر کند – که احتمالاً برای بسیاری از مردم مهم نیست، اما اگر چندین کنسول دارید یا می‌خواهید بتوانید ویدیو را از رایانه، تلفن یا دوربین به طور منظم پیوند دهید، می‌تواند بسیار مهم باشد. من قبلاً یک عکاس حرفه‌ای بودم، و اگر مجبور می‌شدم چند دقیقه برای پیش‌نمایش مطالب برای یک مشتری سرک بکشم، کاملاً غیرحرفه‌ای به نظر می‌رسید.

نکات مهمی در مورد سوئیچ ها وجود دارد که مهمتر از همه نیاز به مطابقت با نسخه های HDMI است. سوئیچ HDMI 2.0 ورودی 2.1 را مسدود می کند و سوئیچ 2.1 به طور جادویی پورت 2.0 را ارتقا نمی دهد. معمولاً می‌توانید با جستجو در فروشگاه‌های آنلاین برای «سوئیچ HDMI 2.1» مطمئن شوید که تجهیزات مناسب را تهیه می‌کنید. روش دیگر بررسی دوبار این است که فهرستی ادعا کند که سوئیچ از 8K در 60 هرتز یا 4K در 120 یا 240 هرتز پشتیبانی می کند. شما باید این تطابق را به کابل‌ها نیز گسترش دهید – اگر این کار را نکنید، ممکن است با یک پورشه در یک جاده شنی مسابقه دهید.

همچنین باید سوئیچ‌هایی را با کنترل از راه دور ترجیح دهید. سوئیچ‌های جدیدتر می‌توانند دستگاه‌ها را به‌طور خودکار بر اساس آنچه فعال است انتخاب کنند، اما این همیشه کمکی نمی‌کند، به‌خصوص اگر دستگاه‌ها همیشه با ظرفیتی کار کنند. بدون کنترل از راه دور، ممکن است مجبور شوید به طور دوره‌ای بلند شوید و به سمت تلویزیون بروید تا دستگاهی را انتخاب کنید.

بیش از حد خرج نکنید. ممکن است ایده سوئیچ چهار یا پنج پورت را دوست داشته باشید، اما این برای اکثر اهداف مصرف کننده بیش از حد است. دو یا سه پورت باید در یک خانه معمولی انجام دهند که هم در فضا و هم در هزینه شما صرفه جویی می کند.

اسپلیتر HDMI برای چیست؟

یک ابزار بسیار جذاب خارج از شغل شما

اعتبار: آودیو

یک اسپلیتر جهت سوئیچ را معکوس می کند. به جای ضرب کردن ورودی‌های تلویزیون، یک اسپلیتر به یک دستگاه جانبی اجازه می‌دهد تا به چندین نمایشگر خروجی دهد. می‌توانید یک تقسیم‌کننده اختصاصی، یا سوئیچ‌ای بخرید که دارای نوعی عملکرد تقسیم‌بندی است که با خروجی‌های برچسب‌گذاری شده مشخص می‌شود. به ندرت پیش می آید که هر تقسیم کننده مصرف کننده بیش از دو خروجی ارائه دهد.

نیازی به گفتن نیست که اسپلیتر در اکثر خانه ها مفید نیست. در حالی که بسیاری از مردم چندین تلویزیون دارند، به ندرت پیش می‌آید که مجموعه دوم در محدوده کابل اول قرار داشته باشد، یا بخواهید برای شروع ویدیو را کپی کنید. به احتمال زیاد اسپلیترها را در دفاتر، بارهای ورزشی و سایر محیط های تجاری پیدا می کنید.

گفته می شود، برخی از برنامه های کاربردی خاص برای اسپلیترها در خانه وجود دارد. به عنوان مثال، اگر رایانه شخصی دارید، یک اسپلیتر ممکن است به شما امکان دهد به سرعت از استفاده از دسکتاپ به صفحه نمایش بزرگتر تغییر دهید و غوطه وری بهتری برای بازی ها و فیلم ها فراهم کند. همچنین ممکن است برای برخی تنظیمات پخش یا ضبط به یک تقسیم کننده نیاز داشته باشید، اگرچه این کار معمولاً با کارت ضبط رایانه اضافی است.

همانند سوئیچ‌ها، مهم است که یک تقسیم‌کننده با نسخه‌های HDMI پورت‌ها و کابل‌هایی که به آن‌ها وصل می‌شوید مطابقت داشته باشد (یا بیشتر از) باشد. در اینجا یک چروک اضافی وجود دارد، و آن این است که برخی از اسپلیترها به طور پیش فرض کمترین وضوح معمول را در بین خروجی ها دارند. اگر یک تلویزیون با کیفیت 4K کار می کند، اما دیگری با کیفیت 1080p است، ممکن است برای هر دو نمایشگر 1080p دریافت کنید. برای جلوگیری از این امر، باید شکار اسپلیتری را پیدا کنید که از کاهش مقیاس پشتیبانی می کند.

مسئله دیگری که باید از آن آگاه بود HDCP است. این مخفف عبارت High-Bandwidth Digital Content Protection است و چیزی است که معمولاً در تجهیزات HDMI برای جلوگیری از دزدی دریایی تعبیه شده است. اسپلیترها همیشه با HDCP خوب بازی نمی‌کنند، بنابراین بررسی این مخفف در مشخصات محصول بسیار مهم است. بدون آن، ممکن است متوجه شوید که یک فیلم یا برنامه تلویزیونی در هیچ یک از صفحه نمایش شما ظاهر نمی شود.

در نهایت، ممکن است بخواهید مطمئن شوید که یک واحد برقی می‌خرید. اسپلیترهای بدون برق می توانند قابل دوام باشند، اما خطر مسائل مربوط به قابلیت اطمینان وجود دارد و شما واقعاً با رفتن به مسیر بدون برق پول زیادی پس انداز نمی کنید. بهتر است که ایمن باشید تا متاسف باشید، به خصوص اگر برای کار خود به یک تقسیم کننده نیاز دارید.

آیا واقعاً به هر کدام نیاز دارید؟

چند فکر نهایی

اگر کارت های خود را درست بازی می کنید، احتمالاً نه. دلایل بسیار کمی برای داشتن اسپلیتر وجود دارد. در مورد سوئیچ ها، بسیاری از شما تنظیمات سینمای خانگی مینیمالیستی، محدود به تلویزیون، نوار صوتی، و شاید یک کنسول یا پخش کننده رسانه افزودنی را خواهید داشت. با توجه به اینکه برخی از نوارهای صوتی می توانند به عنوان هاب خود برای دستگاه های HDMI عمل کنند، ممکن است به بیش از یک یا دو پورت در تلویزیون خود نیاز نداشته باشید.

با این حال، همه چیز ممکن است پیچیده شود. برخی از خانه‌ها دارای چندین دستگاه بازی، جعبه کابل و/یا پخش‌کننده DVD یا Blu-ray هستند و این ترکیب می‌تواند به سرعت پورت‌هایی را که ویژگی‌های آن‌ها را به حداکثر می‌رسانند، ببلعد. همه ساندبارها نیز نمی توانند به عنوان هاب عمل کنند. حتی پیشرفته ترین Arc Ultra Sonos نیز این فناوری را از دست داده است.

قبل از خرید هر چیزی، فهرستی از تمام دستگاه‌هایی که در اختیار دارید، پورت‌ها و کابل‌های موجود، و نسخه‌های HDMI آنها را بررسی کنید. اگر در حال حاضر همه کابل‌های مناسب را ندارید، ممکن است جدا کردن دستگاه‌هایی که به ندرت استفاده می‌شوند آسان‌تر و ارزان‌تر باشد و فقط در صورت نیاز آنها را دوباره وصل کنید. شما احتمالاً دی‌وی‌دی‌های زیادی را تماشا نمی‌کنید در صورتی که گزینه جایگزین 1080p یا 4K از یک سرویس پخش است.