توسعه دهنده های وای فای یک راه حل هستند
گاهی اوقات مردم به طرز عجیبی تمایلی به سرمایه گذاری در خانه خود ندارند وای فای شبکه در یک سطح، من آن را درک می کنم – سایر سرمایه گذاری های فناوری اغلب هیجان انگیزتر هستند، یا حداقل نتایج فوری تری ارائه می دهند. وایفای یکی از ارکان وجود دیجیتالی شماست، بنابراین وقتی آسیب میبیند، هر چیز دیگری هم آسیب میبیند. نادیده گرفتن شبکه های خانگی به نفع سایر فناوری ها می تواند مانند نصب یک دوش جدید در حمام شما باشد، زمانی که لوله کشی در شرف ترکیدن است.
برای پر کردن شکافها بدون صرف هزینههای گزاف، برخی از افراد به توسعهدهندههای وایفای روی میآورند. در نگاه اول، اینها ممکن است راه حلی عالی برای مسائل رایج به نظر برسد. با این حال، در واقعیت، اغلب بهتر است برای یک روتر جدید صرفه جویی کنید و در این مدت به تاکتیک های خلاقانه تری روی آورید. دلایل موجهی برای خرید اکستندرها وجود دارد — آنها فقط کمتر از آن چیزی هستند که انتظار دارید.
توسعه دهنده های وای فای چه کار می کنند و چه مشکلی دارند؟
خیلی قدیمی برای جالب جدید
من احتمالاً نیازی به توضیح این فناوری برای شما ندارم، اما برخی از خوانندگان ممکن است تازه وارد شبکه های خانگی باشند، بنابراین به هر حال اجبار می کنم. همانطور که به نظر می رسد، یک توسعه دهنده دسترسی شبکه Wi-Fi شما را افزایش می دهد. به طور معمول، مردم یکی را می خرند تا مناطق مرده یا اتصالات پوسته پوسته را به ارزان ترین روش ممکن تعمیر کنند – در حالی که یک خوب وای فای 7 روتر می تواند 130 دلار در قیمت پایین قیمت داشته باشد، برخی از توسعه دهنده ها زیر 100 دلار هستند. اگر واقعاً می خواهید ارزان شوید، می توانید حداقل 20 دلار خرج کنید، اگرچه من به دلایلی که به زودی مشخص می شود اکیداً آن را توصیه نمی کنم.
یکی دیگر از انگیزه های خرید اکستندر ممکن است افزایش سرعت باشد. در برخی شرایط، یک سیگنال میتواند آنقدر قوی باشد که پایدار باشد، اما آنقدر ضعیف باشد که کند باشد، در این صورت یک توسعهدهنده دستگاه شما را متقاعد میکند که دنده پایین نرود. یک اتصال مشکل ساز به احتمال زیاد هم کند و هم غیرقابل اعتماد است، اما نکته همچنان باقی است.
مشکل اصلی توسعه دهنده ها عملکرد است. برای به دست آوردن چیزی با پهنای باند قابل مقایسه با روتر خود، می توانید به راحتی به اندازه یک روتر کاملا جدید، برای یک توسعه دهنده هزینه کنید. مدلهای ارزانتر همچنان کار میکنند، اما احتمالاً سرعت کمتری دارند یا به استانداردهای قدیمیتر WI-Fi متکی هستند. توسعه دهنده 20 دلاری که ذکر کردم مبتنی بر وای فای 5 است که به سال 2013 باز می گردد و تقریباً به اندازه وای فای 6 کارآمد نیست، چه رسد به 7. ممکن است کار را انجام دهد، اما فقط در صورتی که دستگاه های متصل کننده نیاز خاصی نداشته باشند. من نمی خواهم هدست واقعیت مجازی یا واقعیت مجازی را به این طریق وصل کنم.
اکثر توسعه دهنده ها، بک هال خود را از طریق همان باندهایی که برای اتصال دستگاه های دیگر خود استفاده می کنید هدایت می کنند و پهنای باند مؤثر آنها را به شدت محدود می کند.
قاتل واقعی برای عملکرد تمایل به backhaul دارد، یعنی برقراری ارتباط با روتر میزبان. اکثر توسعه دهنده ها، بک هال خود را از طریق همان باندهایی که برای اتصال دستگاه های دیگر خود استفاده می کنید هدایت می کنند و پهنای باند مؤثر آنها را به شدت محدود می کند. حتی محصولی که با روتر شما روی کاغذ مطابقت داشته باشد، احتمالاً در عمل کندتر خواهد بود. توسعه دهنده هایی با بک هاول اختصاصی وجود دارد، اما اینها معمولا گران ترین مدل های سه باند هستند.
همانطور که همه موارد بالا به اندازه کافی بد نیستند، توسعه دهنده ها اغلب به SSID های جداگانه (شناسه های شبکه) متکی هستند. اگر یک دستگاه ثابت و مستقل مانند تلویزیون، بلندگوی هوشمند یا لوازم آشپزخانه را وصل میکنید، احتمالاً مشکل بزرگی نیست. با این حال، با چیزی مانند تلفن یا لپتاپ، هر زمان که میخواهید از اکستندر استفاده کنید، باید SSIDها را بهصورت دستی تغییر دهید – مطمئناً یک دردسر کوتاه است، اما اگر دوست دارید در خانه پرسه بزنید، باید بارها و بارها تکرار کنید.
هنگامی که دستگاه ها نیاز به صحبت با یکدیگر دارند، این مشکل جدی تری می شود، مانند خانه هوشمند لوازم جانبی اگر یک دوربین امنیتی به یک توسعه دهنده متصل باشد، اما یک هاب خانه هوشمند به روتر متصل باشد، هاب ممکن است قادر به دیدن آن نباشد. اگر از یک SSID استفاده می کنید اما شریک زندگی شما روی دیگری است، حتی چیزی به سادگی انتقال فایل ممکن است کار نکند. در تئوری، روتر شما قرار است این شکاف را پر کند، اما تنظیمات گاهی اوقات مانع از کارکرد آنطور که در نظر گرفته شده است، می شود.
یک ستاره مهم در اینجا این است که برخی از توسعه دهنده ها قادر به تشکیل یک شبکه مش هستند که تحت یک SSID یکپارچه کار می کنند. اگر SSID های متعددی هستند که بیشترین نگرانی را برای شما ایجاد می کنند، باید بررسی کنید که روتر شما از چه استانداردهای مش پشتیبانی می کند و بر اساس آن خرید کنید.
در عوض از چه چیزی باید استفاده کنید؟
با شانس، هزینه می تواند صفر باشد
قبل از گذاشتن پول نقد، ارزش آن را دارد که مطمئن شوید وسایلی که دارید تا حد امکان کارآمد هستند. روتر شما حداقل باید فراتر از کابینت ها، کمدها، کشوها یا قفسه ها و بدون هیچ گونه اجسام بزرگ دیگری که می تواند تداخل ایجاد کند، به خصوص هر چیز فلزی قرار گیرد. روتر گیر کرده در کابینت یا پشت تلویزیون شما ممکن است قبل از اینکه سیگنال آن از اتاق خارج شود، برد آن به زانو بسته شود. به دلایل مشابه، بهتر است روتر را از روی زمین و دور از دیوارها، در حد معقول نگه دارید.
اگر این کار مشکلات محدوده را حل نکرد، باید به طور عمده محل روتر خود را تغییر دهید. ممکن است اتاقی که در آن قرار دارد دارای موانع سیگنال ذاتی باشد، یا اینکه به اندازه کافی در خانه شما مرکزی نباشد که دسترسی را به حداکثر برساند. البته تغییر مکان میتواند مشکل باشد، زیرا اکثر مردم روتر خود را در کنار مودم خود نگه میدارند، با این فرض که این دو دستگاه یکی و یکسان نیستند. ممکن است بتوانید این مشکل را با خرید کابل اترنت Cat 6 طولانی تر و اتصال آن به مکان بهتر حل کنید. فاصله اضافی بین روتر و مودم شما بر عملکرد شما تأثیر نمی گذارد، بنابراین تنها چیزی که واقعاً باید نگران آن باشید این است که کابل را مخفی نگه دارید و از آسیب دور نگه دارید. برای این منظور، ممکن است به چیزهایی مانند مخفی کننده کابل و پوشش نیاز داشته باشید.
اگر نمی توانید یک روتر مستقل با پوشش کافی پیدا کنید، ممکن است مجبور شوید گلوله را گاز بگیرید و به جای سیستمی که مبتنی بر توسعه دهنده است، به یک سیستم مش در مقیاس کامل ارتقا دهید.
فقط در این مرحله است که باید واقعاً به این فکر کنید که آیا یک توسعه دهنده دریافت کنید یا خیر، و همانطور که در ابتدا گفتم، ممکن است با پرش مستقیم به یک روتر جدید، به شما کمک کند. امیدواریم با این کار از هر گونه مشکل در کاهش سرعت یا چندین SSID جلوگیری شود و به عنوان یک امتیاز، ممکن است بتوانید به استاندارد Wi-Fi جدیدتر جهش کنید. فقط مطمئن شوید که مشخصات کالایی را که میخرید، از جمله پوشش به صورت فوت مربع یا متر بررسی کنید. این رقم باید از اندازه خانه شما بیشتر باشد — عددی که به ندرت کافی باشد همچنان منجر به پیوندهای ضعیف به سمت محدودیت های بیرونی می شود.
اگر نمی توانید یک روتر مستقل با پوشش کافی پیدا کنید، ممکن است مجبور شوید گلوله را گاز بگیرید و به یک مقیاس کامل ارتقا دهید. سیستم مش به جای اینکه مبتنی بر توسعه دهنده ها باشد. این بستهها شامل دو یا چند روتر در جعبه هستند و بهطور پیشفرض برای ارائه یک SSID یکپارچه پیکربندی شدهاند. ممکن است مجبور شوید مقدار زیادی از تغییر را برای دریافت یک سیستم Wi-Fi 7 با پشتیبان اختصاصی خرج کنید – یک بسته دوتایی Eero Pro 7 تا زمان نوشتن این مقاله 450 دلار است – اما ممکن است دیگر هرگز نگران برد نباشید.