لی هان بیوم، مدافع راست کره جنوبی، زمین را برای گزینهها بررسی کرد. او روی یک ضربه آزاد در نیمه خودش ایستاد و در نهایت تصمیم گرفت یک پاس 30 متری را به دروازه بان خودش باز کند. حفظ مالکیت توپ مهم بود و کره ای ها در میانه ی طولانی پاس های تقریباً بی عیب و نقص بودند.
از دقیقه 36 تا 40، تنها ضربه ای که یک بازیکن مکزیکی روی توپ انجام داد، یک دفع خارج از بازی بود. در باقی مانده نیمه، کره اکثریت مالکیت را در اختیار داشت. اما همه اینها تنها به یک شوت انفرادی به سمت دروازه (در فاصله دور از هدف) کمک کرد.
یکی از انتقادات مکرر به هونگ میونگ بو سرمربی کره ای، کاپیتان تیم 2002 که اولین تیم آسیایی شد که به نیمه نهایی جام جهانی می رسد، این است که او تیمش را با رویکرد دفاع اول آماده می کند. این تفاوتی نداشت زیرا کره جنوبی در دیدار روز پنجشنبه خود در جام جهانی فوتبال در استادیو گوادالاخارا با مکزیک بازی کرد.
این یک درگیری در گروه A بود که به برنده این امتیاز را داد که اولین تیم این جام جهانی باشد که صعود به مرحله حذفی را تضمین می کند. و با وجود تمام نظم دفاعی کره در شب، بازی در نهایت با اشتباه دروازه بان آنها کیم سونگ-گیو قطعی شد، زیرا مکزیک برنده 1-0 بود.
این یک پیروزی بود که از بسیاری جهات، مردم مکزیکی دوستدار فوتبال را بالا خواهد برد. این کشور صحنه اعتراضات مکرر در مورد معلمان و رفاه قضایی بوده است، اما نگرانکنندهتر، علیه کاستیهای دولت در مهار ناپدید شدن مکرر افرادی که به زور توسط سازمانهای جنایتکار استخدام شدهاند. بروشور اعتراضی، همانطور که توسط BCC گزارش شده، نوشته شده بود: “ما در جستجوی بیش از 133000 مفقود هستیم.”
درست مانند تیم کره، در ماه های اخیر نسبت به نحوه بازی تیم مکزیک نیز تردید وجود داشته است. خاویر آگویر، سرمربی مکزیک، زمانی که در سال 1986 به مرحله یک چهارم نهایی رسید، برای مکزیک بازی کرد، اما تیمی که او در رقابتهای جاری هدایت آن را برعهده دارد، در حمله روانی نداشت.
ال تری، همانطور که در خانه به این تیم با علاقه گفته می شود، پس از شکست 2-0 آفریقای جنوبی در افتتاحیه مسابقات، یک بار دیگر برای یافتن موقعیت های باز در برابر خط دفاعی محکم کره ای تلاش کرد.
در دقیقه 50، ارسال سانتری که به رائول خیمنز وارد شد توسط لی گی هیوک مهار شد. کیم برای جمع آوری ریباند به جلو حرکت کرد اما با مدافع خود برخورد کرد و توپ را بیرون ریخت. لوئیس رومو که وظیفه رشک برانگیز ضربه زدن به تور باز را بر عهده داشت، مهربانانه بود.
اگر بازی مقابل آفریقای جنوبی 9 نفره با هو کردن هواداران خانگی تیم خود به دلیل نداشتن غریزه قاتل برای گلزنی بیشتر به پایان می رسید، مهربانی بیشتری نسبت به آنها وجود داشت زیرا آنها موفق شدند – به لطف قهرمانی دیرینه دروازه بان رائول رانگل – کره ای ها را دفع کنند.
در پایان روز، یک برد یک برد است، و مکزیک به شدت از رسیدن به آنها در لحظات حساس کوتاهی کرده است.
مکزیک به عنوان میزبان (یا میزبان مشترک) بیست و سومین دوره جام جهانی فوتبال برای سومین بار رکورددار است، مکزیک برای هجدهمین بار در مسابقات خیمه شب بازی شرکت می کند. روز پنجشنبه، آنها شصت و دومین بازی خود را در جام جهانی انجام دادند، آماری که هیچ کشور دیگری حداقل یک بار به نیمه نهایی نرسیده است.
در واقع، تنها دو باری که این تیم موفق شد به یک چهارم نهایی برسد، زمانی بود که آنها میزبان این رویداد در سالهای 1970 و 1986 بودند. آنها برای پیروزی در اولین بازی حذفی خود در جام جهانی در 40 سال گذشته مورد حمایت گستردهای قرار میگیرند، به خصوص که پیروزی روز پنجشنبه تضمین میکند که آنها بازی مرحله یک هشتم نهایی خود را در مکزیکوسیتی انجام خواهند داد. پیروزی در آنجا تضمین کننده بازی دیگری در پایتخت خواهد بود.
اما برای رسیدن به حداقل یک چهارم نهایی، راه در این جام جهانی طولانی تر شده است. با بازی 48 تیم به جای 32 تیم معمولی، دور 32 یک مسابقه حذفی اضافی است که تیم ها باید بازی کنند. این به سادگی یک گام دیگر به شکستن نفرین «quinto partido»، حزب پنجم اضافه می کند (یک چهارم نهایی در قالب 32 تیمی، پنجمین مسابقه برای تیمی خواهد بود که تا این حد پیش می رود).
با توجه به تمام اتفاقاتی که در کشور خارج از ورزش می گذرد، مکزیک به چیزی برای تغییر روحیه نیاز دارد. فوتبال اغلب این ابزار بوده است. ال تری مورد علاقه رقابت ها نیست، اما آنها نشان داده اند که می توانند به مردم خود دلیلی برای جشن گرفتن بدهند.
از آنجایی که مهمانی در استادیو گوادالاخارا به خیابانها میریزد، همه جادهها به Tenochtitlan افسانهای منتهی میشوند، جایی که مکزیکو سیتی امروزی و استادیوم آزتکا در انتظار آن هستند.