تیم ملی فوتبال ایران روز یکشنبه در مکزیک مورد استقبال جمع کوچکی از هواداران قرار گرفت تا علیرغم مشکلات روادید برخی از کارکنان، شروعی گرم در جام جهانی داشته باشند.
صادق گالاوی در حالی که اتوبوس بازیکنان را از فرودگاه تیهوانا تماشا میکرد و حدود دوازده هوادار تشویق میکردند، گفت: از دیدن آنها بسیار هیجانزده هستم.
گالاوی، مکانیک و ساکن این شهر در مرز آمریکا، هنگام فرود این تیم در ساعت 5 صبح، در سحرگاهان برای استقبال از این تیم تردیدی نداشت.
مرد سی و چند سالهای که با افتخار پیراهن سفید با تزئینات سبز و قرمز تیم ایران را به تن داشت، گفت: «تیم ملی من به شهر من میآید و حضور در اینجا کار کوچکی است که میتوانم فقط برای استقبال از آنها انجام دهم.»
این ژست از اهمیت خاصی برخوردار بود زیرا مسابقات در شرایط سختی برای ایران آغاز می شود.
در حالی که بازیکنان ویزای لازم برای ورود به ایالات متحده و انجام مسابقات مرحله گروهی خود را در لس آنجلس و سیاتل دریافت کردند، همه اعضای هیئت آنها را دریافت نکردند.
حدود 15 نفر از مقامات همراه، از جمله مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران، که پیش از این در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، که توسط واشنگتن یک گروه تروریستی شناخته شده بود، خدمت می کرد، رد شدند.
– ایمان تزلزل ناپذیر –
گلاوی گلایه کرد: «این برای من معنی ندارد. ورزش قرار است نماد صلح باشد، بنابراین وقتی سیاست و ورزش را با هم مخلوط می کنید، کار نمی کند.»
بحث ویزا آخرین فصل از درام پیرامون تیم ایران در این جام جهانی غیرعادی است که به میزبانی مشترک آمریکا، مکزیک و کانادا برگزار می شود.
از زمان اولین حملات اسرائیل و آمریکا علیه ایران در اواخر فوریه، جنگ ابهامات مکرری را در مورد مشارکت تیم ملی ایجاد کرده است.
پیش از این هرگز کشوری که در این مسابقات شرکت می کرد با یکی از کشورهای میزبان درگیر جنگ نبوده بود و تهران مدت ها این سوال را که آیا تیمش اجازه بازی دارد یا نه باز گذاشته بود.
اصرار فیفا در نهایت پیروز شد. اما دو هفته پیش، افزایش تنشها باعث شد فدراسیون ایران اعلام کند که طبق برنامه قبلی، تیم به جای توسان آریزونا، در تیجوانا خواهد ماند.
با این همه تحولات خارج از زمین، آیا ایرانی ها می توانند بهترین فوتبال خود را مقابل نیوزلند، بلژیک و مصر به نمایش بگذارند و در نهایت از مرحله گروهی، موفقیتی که هرگز به آن دست نیافته بودند، صعود کنند؟
سینا مقدم هیچ تردیدی ندارد و به تیمش ایمان بی شائبه نشان می دهد.
این ایرانی-آمریکایی که از سن دیگو، درست آن سوی مرز در کالیفرنیا سفر کرده بود، به خود می بالید: “تاریخ ایران به هزاران سال پیش برمی گردد. چنین چیزهایی فقط ما را قوی تر می کند؛ آنها تیم را بی ثبات نمی کنند.”
– فقدان “بازی جوانمردانه” –
“میهن پرست” بازنشسته ای که خود را به اهتزاز درآورد، گفت که امیدوار است دیدار ایران و ایالات متحده در مرحله حذفی، یک رویارویی پرفروش که به تماشای سیاسی مسابقات تبدیل شود.
در حالی که اتوبوس بازیکنان از دیدگان ناپدید شد، او خندید: «امیدوارم آنها به تیم آمریکا لگد بزنند.
این تیم با اسکورت کاروان بزرگی از پلیس و پرسنل نظامی به شدت مسلح مکزیک، برای یافتن تدابیر امنیتی گسترده در اطراف هتل خود و همچنین در ورودی استادیوم کالینته، جایی که ایران قرار است تمرین کند، وارد شد.
حضور امنیتی به حسین نیکیار، که یک شبه با پسرش از لس آنجلس رانندگی کرده بود تا آمدن تیم را بشارت دهد، اطمینان خاطر داد.
مهندس چهل سالهاش گفت: «به هر حال اینجا بودن برای آنها امنتر از لسآنجلس است، زیرا بسیاری از ایرانیهای لسآنجلس سلطنتطلب هستند که میخواهند دولت را سرنگون کنند».
نیکیار از قبل بلیت هایی برای دیدن بازی ایران در لس آنجلس دارد. اما حتی قبل از شروع مسابقات، او نمی تواند تلخی خود را پنهان کند.
او آهی کشید: «فیفا مدعی است که در جام جهانی هیچ سیاستی وجود ندارد و همه چیز به بازی جوانمردانه فوتبال مربوط می شود.
اما در واقع می بینیم که این درست نیست.»
rfo/pcl/mjf/mlm
این مقاله از یک فید خبرگزاری خودکار بدون تغییر در متن تهیه شده است.