ریک قانون به فدرال رزرو هشدار می دهد که ممکن است مجبور شود دوباره چاپ کند تا بازارها را نجات دهد

این سرمایه گذار کهنه کار منابع این نظر را در 7 ژوئیه 2026 بیان کرد. مصاحبه با دیوید لین از گزارش دیوید لین، که از کف سمپوزیوم قانون در بوکا راتون، فلوریدا ضبط شده است. Rule یکی از بنیانگذاران Battle Bank، مالک Rule Investment Media و مدیر عامل سابق Sprott US است.

رول به لین گفت: «اگر باید به چیزی فکر کنم که واقعاً مرا می‌ترساند، همین است.

عدم تطابق نقدینگی در ETFهای اوراق قرضه ناخواسته

Rule توضیح داد که ETFهای اعتباری با بازده بالا و پایین تریلیون ها دلار دارایی ترکیبی دارند که بیشتر آن متعلق به سرمایه گذاران خرده فروشی است که ریسک اعتباری اساسی را درک نمی کنند. او گفت که سهام ETF آزادانه معامله می شود، اما بسیاری از اوراق قرضه داخل آنها اینطور نیست.

برخی از این اوراق طبق قانون فقط هر شش هفته یکبار معامله می شوند. او گفت که اگر بازخریدها یک مدیر صندوق را مجبور کند که بدهی را یک شبه بفروشد، قیمت فروش به جای بازار گسترده تر، منعکس کننده ناراحتی فروشنده خواهد بود.

قانون این ریسک را مستقیماً با نرخ بهره مرتبط می‌کند. او گفت که نرخ های بالاتر ادامه پرداخت را برای وام گیرندگان تحت فشار دشوارتر می کند و اعتباری که در حال حاضر با نرخ های فعلی مشکل دارد، در صورت افزایش بیشتر نرخ ها، مشکل بیشتری خواهد داشت.

چرا فدرال رزرو فضای کمتری نسبت به سال 2008 دارد؟

Rule ساختار فعلی را با بحران مالی 2008 مقایسه کرد، زمانی که دولت فدرال برای جلوگیری از موسسات اصلی وارد عمل شد. او گفت که تفاوت اکنون به اندازه بدهی پشت آن وعده است.

رول گفت که بدهی فدرال در سال 2008 نزدیک به 40 درصد تولید ناخالص داخلی بود. او قبل از محاسبه تعهدات استحقاقی بدون بودجه، رقم فعلی را نزدیک به 120 درصد اعلام کرد. این باعث می‌شود که فدرال رزرو ظرفیت کمتری برای مداخله بدون توسل به خلق پول داشته باشد، که به گفته راول، پیامدهای تورمی در پی خواهد داشت.

قانون به رفتار بازار اوراق قرضه به عنوان شواهدی مبنی بر اینکه بازار از قبل این محدودیت را قیمت گذاری می کند، اشاره کرد. او گفت که دولت اوراق خزانه داری با تاریخ طولانی تر خریداری می کند و در عین حال بدهی های کوتاه مدت بیشتری را برای تامین مالی خریدها صادر می کند، اما به هر حال بازده اوراق قرضه بلندمدت همچنان در حال افزایش است. او آن را به عنوان سرمایه گذارانی توصیف کرد که هم برای زمان و هم برای ریسک، خواهان جبران خسارت هستند.

چشم انداز نرم برای نیمه دوم سال 2026

Rule انتظار دارد نیمه دوم سال 2026 در سراسر بازارها ضعیف باشد و دلیل آن کاهش فشار بر فدرال رزرو برای کاهش نرخ ها و تقویت دلار در نتیجه است. او گفت: کالاها به دلار قیمت گذاری شده اند، از جمله طلا، احتمالاً بر این اساس نرم می شود.

او همچنین به درگیری اخیر خلیج فارس و جهش قیمت نفت پس از آن اشاره کرد و استدلال کرد که این مناقشه کشیده شد نقدینگی از اقتصاد گسترده تر به نحوی که می تواند در اواخر سال به عنوان ضعف اقتصادی خود را نشان دهد. رول گفت که انتظار دارد قیمت مس و نفت منعکس کننده این فشار باشد.

رول گفت با وجود احتیاط کوتاه مدت در قیمت طلا طلا سهام ماینینگ تنها برای چهارمین بار در زندگی حرفه ای خود نسبت به فلز قیمت مناسبی دارد و او انتظار دارد قیمت اسمی داشته باشد. طلا قیمت در عرض یک دهه به میزان قابل توجهی بالاتر خواهد رفت. او گفت که تخصیص سنگین تری به نفت و گاز سهام در شش ماه آینده، از جمله تولیدکنندگان کانادایی، حوزه ای که او گفت به اندازه کافی خوب درک می کند تا بتواند ریسک سیاسی مرتبط با موضع سیاست انرژی نخست وزیر مارک کارنی را مدیریت کند.

داخل سمپوزیوم قانون

Rule گفت که شرکت او قبل از کنفرانس چهار روزه همه غرفه‌داران را بررسی کرد و 68 شرکت را پذیرفت و 135 شرکت را رد کرد. او گفت که هدف این است که به شرکت‌کنندگان اجازه دهیم زمان خود را به طور مؤثر اختصاص دهند و در صورتی که احساس کنند این رویداد ارزشی نداشته است، بازپرداخت ارائه دهد.

او خاطرنشان کرد که سهام منابع خردسال در کنفرانس تقریباً 40 درصد سقوط کرد و ارزش گذاری ها را در شرکت های قوی و ضعیف به طور یکسان فشرده کرد. قانون گفت که فروش ارزشی در طبقه نمایشگاه ایجاد کرد که در غیر این صورت وجود نداشت.

رول اظهار داشت: “زمان گرفتن هوردویوورها زمانی است که آنها را از دست می دهند.”

https://www.youtube.com/watch?v=1_GGrQyesfc

در مورد ادغام، رول به معامله 4.2 میلیارد دلاری BHP با Wheaton Precious Metals اشاره کرد که نشان می‌دهد شرکت‌های حق امتیاز و استریم هزینه کمتری از مزیت سرمایه را حتی با افزایش نرخ بهره حفظ می‌کنند، پویایی که به گفته او به معاملات بزرگ‌تری در آینده اشاره می‌کند تا پشت سر این بخش.

Rule می‌گوید که شرکت‌ها را قبل از گنجاندن آنها در رتبه‌بندی‌های خود، از نظر سه چیز بررسی می‌کند: یک تیم مدیریتی با سابقه مرتبط با پروژه خاص، مقیاس کافی، و پاسخی واضح به نحوه برنامه‌ریزی شرکت برای افزودن ارزش.