کار آفرینی و استارتاپ

قرص های استارت آپی داروهای سرطان را به طور یکنواخت در طول زمان تحویل می دهند | اخبار MIT



قرص‌ها راحت‌ترین شکل درمان سرطان هستند، اما اکثر داروهای سرطان خوراکی به سرعت در معده حل می‌شوند و مواد شیمیایی را به یکباره وارد جریان خون می‌کنند. که می تواند عوارض جانبی ایجاد کند. همچنین ممکن است اثربخشی دارو را محدود کند زیرا غلظت آن در خون ممکن است پس از ترکیدن اولیه بسیار کم شود.

اکنون، استارتاپ Enzian Pharmaceutics که توسط Aron Blaesi PhD ’14 و دانشمند پژوهشی اصلی سابق Nannaji Saka ScD ’74 تأسیس شده است، در حال توسعه یک قرص خوراکی است که داروها را به طور پیوسته در طول زمان به مایع معده و خون می رساند. تبلت های این شرکت از الیاف ریز چاپ سه بعدی استفاده می کنند که در مواجهه با آب به ماده ای ژل مانند تبدیل می شوند. نشان داده شده است که قرص ها تا یک روز در معده حیوانات باقی می مانند و در حالی که دارو را در مقادیر کنترل شده آزاد می کنند، به آرامی تجزیه می شوند.

این شرکت در حال حاضر در حال تایید توانایی تبلت های خود برای ماندن در جای خود در تعداد کمی از داوطلبان انسان سالم است. در حدود یک سال آینده، این شرکت قصد دارد آزمایش توانایی این فناوری را برای بهبود کارایی و ایمنی داروهای سرطان در بیماران آغاز کند.

بلاسی که این شرکت را در سال 2016 تأسیس کرد، می‌گوید: «بسیاری از داروهای سرطانی که به صورت خوراکی تحویل داده می‌شوند می‌توانند از این کار سود ببرند. در حال حاضر، بلافاصله پس از مصرف یک داروی سرطان، غلظت آن در خون می‌تواند تا 50 برابر بیشتر از زمانی باشد که قرار است قرص بعدی را مصرف کند. در زمان اوج، دارو به قلب می‌رود، در حالی که در انتهای آن باعث مشکلاتی در مغز می‌شود، به سمت کبد می‌رود. فاصله دوز ممکن است غلظت در خون باشد خیلی کم با حذف این پیک و افزایش زمان انتشار دارو، می‌توانیم اثربخشی درمان‌ها را بهبود بخشیم و عوارض جانبی خاصی را کاهش دهیم.»

در جستجوی نوآوری

وقتی بلاسی به MIT آمد، می‌دانست که می‌خواهد کار دکترای مهندسی مکانیک او اساس یک شرکت را تشکیل دهد. او در اوایل، به عنوان بخشی از مرکز تولید مداوم Novartis-MIT، بر روی تولید قرص ها با دستگاه قالب گیری تزریقی کار می کرد که برخلاف فرآیند سنتی فشرده سازی پودر، مواد را ذوب و جامد می کرد. او متوجه شد که قالب گیری تزریقی قرص ها را بسیار کمتر متخلخل می کند.

Blaesi توضیح می دهد: “اگر یک قرص معمولی را در مایع یا معده قرار دهید، مایع در منافذ نفوذ کرده و به سرعت آن را حل می کند.” زمانی که شما یک محصول قالب‌گیری تزریقی دارید اینطور نیست. در آن زمان بود که دکتر ساکا که تقریباً هر روز با او ملاقات می‌کردم تا درباره تحقیقاتم با او صحبت کنم، متوجه شدم که ریزساختار بسیار مهم است.

محققان شروع به بررسی چگونگی تغییر ریزساختارهای مختلف قرص در سرعت انتشار دارو کردند. برای دقت بیشتر، آنها از قالب گیری تزریقی به چاپ سه بعدی رفتند.

Blaesi با استفاده از ماشین‌فروشی‌های MIT یک چاپگر سه‌بعدی ساخت و ریزساختارهایی با زخم‌های محکم تولید کرد که می‌توانست داروها را حمل کند. او بر ساختارهای فیبری با فاصله بین الیاف تمرکز کرد، زیرا آنها به مایع گوارشی اجازه می‌دهند تا قرص را نفوذ کند و به سرعت حل شود. او ساختارها را هم در آپارتمان خود در کمبریج، ماساچوست، و هم در امکانات مشترک MIT آزمایش کرد.

Blaesi سپس با مواد حامل مختلف آزمایش کرد و دریافت که هر چه وزن مولکولی بالاتر باشد، زمان بیشتری برای حل شدن قرص طول می کشد زیرا این ماده آب را جذب می کند و قبل از تجزیه شدن منبسط می شود.

بلازی به یاد می آورد: “در ابتدا فکر کردم، “اوه نه، دارو دیگر به اندازه کافی سریع حل نمی شود.” سپس فکر کردیم، هر چیزی جای خود را دارد. این به دلیل انبساط می تواند مدت بیشتری در معده بماند. سپس می تواند دارو را در طول زمان آزاد کند. ما متوجه شدیم که این نه تنها تولید را بهبود می بخشد، بلکه محصول را بهبود می بخشد.

در سال 2019، Blaesi و Saka اولین مقاله را در مورد قرص های فیبری قابل گسترش خود برای تحویل طولانی مدت دارو منتشر کردند. با استقبال متفاوتی روبرو شد.

بلازی به یاد می آورد: «برخی از بازبینان می گویند: «تحقیقات در مورد اشکال دوز بازدارنده گوارشی مشابه به مدت 40 سال انجام شده است و هیچ کس واقعاً موفق نبوده است». “مردم گفتند، “این هرگز جواب نمی دهد. آزمایش هایی را روی حیوانات انجام دهید و سپس صحبت خواهیم کرد.”

بلازی در طول همه گیری کووید-19 به سوئیس بازگشت و آزمایش های حیوانی خود را در آنجا انجام داد.

بلاسی می‌گوید: «بازبین‌ها درست می‌گفتند: آنچه ما داشتیم کار نکرد. اما ما طراحی را تنظیم کردیم و نشان دادیم که می‌توانیم کاری کنیم که قرص برای مدت بیشتری در معده بماند.

در طراحی نهایی تبلت Enzian، الیاف ریز در یک شبکه قرار گرفته اند. هنگامی که آب به فضاهای بین الیاف جریان می یابد، آنها منبسط می شوند و یک ماده ژل مانند قوی تشکیل می دهند که به آرامی در معده فرسایش می یابد و به طور پیوسته دارو را آزاد می کند. در مطالعات حیوانی، تیم Enzian نشان داد که فناوری آن به قرص‌ها اجازه می‌دهد 12 تا 24 ساعت قبل از دفع بی‌خطر در معده باقی بمانند.

تیم به زودی دریافتند که داروهای سرطان برای فناوری آنها مناسب است.

Blaesi توضیح می دهد: “بسیاری از داروهای سرطان فقط در محلول های اسیدی محلول هستند، بنابراین فقط زمانی که دارو در معده است جذب می شوند.” اما با معده خالی، دارو ممکن است در حال حاضر فقط 30 یا 40 دقیقه در معده باشد. برای معده پر، چند ساعت طول می کشد. و چون زمان کوتاهی برای تحویل دارو دارید، باید بلافاصله دوز بالایی را آزاد کنید. این باعث افزایش غلظت خون می شود و اگر هر 12 ساعت یک بار مصرف کنید، غلظت در 10 ساعت دیگر کاهش می یابد.

از آزمایشگاه گرفته تا بیماران

در آزمایشات انسانی آتی، Enzian قصد دارد از قرص های خود برای ارائه دارویی برای سرطان پروستات استفاده کند که Blaesi می گوید در حال حاضر با دوز چند صد میلی گرم در روز مصرف می شود. او امیدوار است که با اثر درمانی بهتر به یک دهم آن برسد.

Enzian همچنین معتقد است که فناوری آن می تواند درمان سرطان های خون، پوست و سینه را بهبود بخشد.

Blaesi می گوید: “این واقعا می تواند برای بهبود درمان انواع سرطان ها استفاده شود.” ما معتقدیم که این یک راه کارآمدتر و مؤثرتر برای تحویل دارو است.»

به حداکثر رساندن اثربخشی و به حداقل رساندن عوارض جانبی در کارآزمایی‌های بالینی نیز مهم است، جایی که برتری یک داروی جدید نسبت به درمان‌های موجود باید نشان داده شود و یک عارضه جانبی می‌تواند به توسعه آن پایان دهد.

انتقال آتی به سمت بیماران نقطه اوج بیش از یک دهه کار Blaesi است، که مطمئن است Enzian می تواند به وعده خود برای بهبود درمان ها عمل کند.

بلاسی می گوید: «فرصت بسیار زیاد است. بسیاری از داروهای سرطان دهان این مشکل تحویل را دارند. ما هنوز باید مطالعات اثربخشی و ایمنی را روی بیماران انجام دهیم، اما انتظار داریم که این یک تغییر کننده بازی باشد.



منبع

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا