ممکن است نینتندو به ناجی غیرمنتظره رسانه های فیزیکی تبدیل شود

به نظر می رسد رسانه های فیزیکی در حال مرگ هستند.
در کل صنعت فناوری، پشتیبانی از دیسکهای نوری و کارتهای فلش مدتی است که در حال کاهش است. رایانهها درایوهای DVD داخلی خود را از دست دادهاند، گوشیهای هوشمند کارتهای microSD خود را از دست دادهاند، پخشکنندههای بزرگی مانند سامسونگ و الجی بهکلی از بازار پخشکنندههای اختصاصی Blu-ray خارج شدهاند، و خردهفروشهای جعبه بزرگ مانند Best Buy جزایر موسیقی، فیلم و برنامههای تلویزیونی خود را بستهاند.
حتی در فضای بازیهای ویدیویی خانگی، که در برابر تغییرات بسیار مقاوم بوده است، جزر و مد به آرامی اما مطمئناً تغییر کرده است. گیمرهای رایانه شخصی چندین سال است که یک سبک زندگی کاملا دیجیتالی دارند و اخیراً، سونی برنامه های خود را برای پایان دادن به تولید بازی های فیزیکی پلی استیشن از سال 2028 تایید کرده است. پلتفرم استیم Valve قطعاً بدون دیسک است و اگرچه مایکروسافت طرح مجوز جدید دیسک را برای دیجیتال اعلام کرده است، آینده رسانه های فیزیکی XBOX به همان اندازه نامشخص است.
این یک وضعیت ناامید کننده برای دوستداران رسانه های فیزیکی است، اگرچه همه چیز در آنجا عذاب و تاریکی نیست. خبر خوب این است که به نظر میرسد یک رنسانس رسانههای فیزیکی به شیوهای مردمی در حال شکل گرفتن است، و تعداد بیشتری از مردم به خدمات استریم و مواردی از این دست پشت میکنند و به نفع چیزهایی مانند مالکیت واقعی، تقویت در برابر سانسور، قابلیت جمعآوری، قابلیت تجارت، از جمله مزایای ملموس و عملگرایانه هستند.
سپس، تنها الماس رسانه ای فیزیکی است که نیازی به معرفی ندارد: نینتندو.
نینتندو به سلاح های خود می چسبد
در واقع، نینتندو برای چندین دهه در پشتیبانی خود از رسانه های بازی های فیزیکی ثابت قدم بوده است. این شرکت ژاپنی حتی پس از معرفی فروش محصولات دیجیتال AAA در دوران 3DS و Wii U، همیشه ارائه دسترسی به آخرین عناوین خود را با ظرفیت فیزیکی به مشتریان در اولویت قرار داده است.
هنگامی که سوییچ در سال 2017 راه اندازی شد، نینتندو این سنت را ادامه داد و کارت های بازی فیزیکی را در کنار لیست های eShop خود عرضه کرد و تک تک مدل ها و نسخه های سوییچ را با یک اسلات کارت بازی داخلی ارسال کرد. سپس، در سال 2025، Switch 2 برای عموم عرضه شد و یک بار دیگر یک اسلات کارت را تبلیغ کرد.
بحثهای اولیه با سوییچ 2 وجود داشت، چه با سردرگمی پیرامون کارتهای کلید بازی (نوعی کارت بازی که برای اجرای بازی مورد نظر نیاز به دانلود از اینترنت دارد)، اما به طور کلی، عناوین سوئیچ 2 شخص اول نینتندو تاکنون کاملاً فیزیکی بودهاند و حداقل وصلههای یک روزه برای راهاندازی وجود دارد.
…نینتندو برای چندین دهه در حمایت از رسانه های بازی های فیزیکی ثابت قدم بوده است.
متأسفانه، ما اکنون تأیید می کنیم که نینتندو در حال حاضر و در آینده به خوبی و واقعاً در رسانه های فیزیکی همه کاره است. در مصاحبه با کوئلیو نو جاپائو در یوتیوب (از طریق Nintendo Everythingبیل ون زیل، معاون و مدیر کل نینتندو آمریکای لاتین، اظهار داشت که این شرکت به سلاح های خود پایبند است.
“از لحاظ تاریخی، ما بسیار آگنوستیک بودهایم، درست است؟ ما آنچه را که مصرفکننده ترجیح میدهد کنار میگذاریم، و آن را به شدت در نظر میگیریم. ما همچنین پلتفرمی داریم که به تازگی راهاندازی شده است. ما به سختی بیش از یک سال وارد NS2 شدهایم. این هم دیجیتال و هم فیزیکی است — این قابلیت. هیچ برنامهای برای کنار گذاشتن فیزیکی وجود ندارد. ما میدانیم که طرفداران ما چقدر آن را دوست دارند.” زیل می گوید.
واضح است که نینتندو بازیگر کاملی نیست. این شرکت در زمینه حفظ بازی های یکپارچهسازی با سیستمعامل سابقه بدی دارد و کتابخانه بازی های کلاسیک آنلاین Nintendo Switch آن به لطف مدل مبتنی بر اشتراک آن فقط اجاره ای است. N بزرگ می تواند کارهای بیشتری برای پیشروی در بازی های فیزیکی انجام دهد، اما به طور کلی، بحث با سوییچ 2 و کارت های بازی آن دشوار است.
چه کسی می دانست که کارتریج ها از دیسک ها دوام بیشتری خواهند داشت؟
بازیهای ویدیویی و کارتریجها بازیهایی هستند که در بهشت ساخته شدهاند
در دهه نود، رسانههای مبتنی بر نوری قرار بود رسانههای بازی مبتنی بر کارتریج را کاملاً ببلعد. پلی استیشن 1 با پشتیبانی از سی دی خود، نینتندو 64 را زیر پا گذاشت، با دیسک های اولی قادر به نگهداری داده های بسیار بیشتری نسبت به کارتریج های دومی بود.
نینتندو به نوبه خود GameCube، Wii و Wii U را با پشتیبانی از دیسک نوری عرضه کرد، اما هرگز از کارتریج های دستگاه های دستی خود دست نکشید. سپس، سوئیچ به عنوان یک کنسول خانگی هیبریدی و سیستم قابل حمل با کارتریج در سال 2017 راه اندازی شد و به عنوان پیشروی سوئیچ 2 و کارتریج های آن عمل کرد.
پس کارتریجها اینجا هستند و نینتندو شرکتی است که از ارتباط مداوم آنها حمایت میکند.
به طور منحصر به فردی، با دیسک های غروب خورشیدی پلی استیشن 5 در آینده ای نزدیک، این کارتریج هایی هستند که قرار است در جریان اصلی بازی باقی بمانند — اگر از من بپرسید یک چرخش شگفت انگیز از وقایع است. البته شایان ذکر است که «کارتریجهای» سوییچ از نظر فنی با نمونههایی که در کنسولهای رترو یافت میشوند یکسان نیستند – آنها بیشتر شبیه کارتهای حافظه فلش هستند و کمتر شبیه حافظههای رم هستند. با این وجود، کارتهای بازی سوییچ به اندازه کافی کارتریجدار هستند تا در چشمان من جا بیفتند.
من شخصاً بهعنوان کسی که دلتنگی زیادی برای Game Boy و Game Boy Advance دارد، از محبوبیت رسانههای مبتنی بر کارتریج با آغوش باز استقبال میکنم. چیزی بسیار “گیمر” در مورد یک کارتریج (یا یک کارت بازی) وجود دارد که باعث خارش من می شود، به گونه ای که، به طور کلی، دیسک های نوری به سادگی قادر به انجام آن نیستند. پس کارتریجها برای ماندن اینجا هستند و نینتندو شرکتی است که از ارتباط مداوم آنها با بازار حمایت میکند.

