نیمار دیگر مثل یک فوتبالیست با برنامه پنج ساله صحبت نمی کند. در صحبت با CazeTV برزیل، مهاجم سانتوس شبیه کسی بود که بازی را در فصلها میسنجید، نه دورهها – و در را برای یک خداحافظی ناگهانی با پایان سال باز گذاشت.
نیمار گفت: “من نمی دانم از این به بعد چه اتفاقی خواهد افتاد، من از سال آینده اطلاعی ندارم.” “ممکن است وقتی دسامبر فرا می رسد، من بخواهم بازنشسته شوم. اکنون سال به سال زندگی می کنم.”
یک سال جام جهانی و ارگانی که باید همکاری کند
زمان بندی کل موضوع است. سال 2026 یک سال جام جهانی فوتبال است و نیمار آن را به عنوان یک آزمون سه جانبه توصیف کرد: سانتوس، برزیل و خودش.
او قبل از اینکه بر هدف فوری تأکید کند، افزود: “ما خواهیم دید که قلب من چه تصمیمی می گیرد. این بستگی به آنچه قلب من در اواخر سال می گوید دارد.” امسال سال بسیار مهمی است، نه تنها برای سانتوس، بلکه برای تیم ملی برزیل، زیرا سال جام جهانی است، و برای من نیز. من میخواستم در این فصل 100 درصد بازی کنم.»
آن خط “100 درصد” دور ریختنی نیست. چند سال اخیر نیمار بارها و بارها به دلیل مصدومیت ها و دوره های ریکاوری قطع شده است و بازگشت او به برزیل از زمان حضور قبلی او در اکتبر 2023 یک علامت سوال ثابت بوده است.
همچنین بخوانید: در باگان، دوم شدن کافی نخواهد بود: لوبرا
در سطح باشگاهی، او در ژانویه 2025 به سانتوس بازگشت و هم به عنوان نماد و هم به عنوان راه حل قرار گرفت – نام ستاره به معنای بالا بردن روحیه بود و انتظار می رفت که تفاوت ساز در هنگام افزایش فشار، امتیاز بدهد. او نقش تعیین کننده ای در ماندن سانتوس داشت، از جمله به ثمر رساندن 5 گل در پنج بازی پایانی آنها در فصل گذشته.
متن فرعی ساده است: او دیگر وعده عمر طولانی را نمی دهد، او به دنبال یک بخش تمیز از فوتبال است. همچنین به همین دلیل است که او قرارداد خود با سانتوس را تا سال 2026 تمدید کرد – باند فرودگاه را باز نگه می دارد، اما مقصد را تضمین نمی کند.
برای برزیل، خطر از نوستالژی سختتر است. سرمربی کارلو آنچلوتی علناً هشدار داده است که شهرت بلیت نمیخرد: فقط بازیکنان کاملاً متناسب در جام جهانی حضور دارند.
بنابراین بیانیه نیمار کمتر شبیه درام است و بیشتر شبیه یک قرارداد صادقانه با واقعیت است: یک فصل، یک بدن، یک ضربه نهایی برای رسیدن کامل – و سپس اجازه دادن به قلب، و تقویم، بقیه را تعیین کند.