اگر او را از نزدیک علامت گذاری کنید، از بدنش استفاده می کند، اگر او را از دور علامت بزنید، شما را نابود می کند. برای یک مدافع شجره روبرتو کارلوس، این تحلیل در مورد وینیسیوس جونیور نه احساسی است و نه جانبدارانه.
تعداد کمی از بازیکنان به اندازه مدافعان وینیسیوس جونیور می دانند که چه چیزی در راه است، اضطراب ایجاد می کنند. آنها می دانند که او مسابقه، دوئل، رویارویی را می خواهد. با این حال پیش بینی و پیشگیری یکی نیستند. شانس متوقف کردن او هرگز زیاد نبود و روز به روز هم بهبود نمی یابد. برای برزیل، قبل از جام جهانی، این مهم است.
نشانگرهای مثبت اولیه فقط انتظار را افزایش داده است. مانند هر برزیلی قبل از وینیسیوس، دریبل زدن و همچنین حرکات جشن او می تواند لبخندهای قدردانی را برانگیزد. ضربات ماهرانه از نزدیک می تواند مدافعان را ویران کند، همانطور که رگبارهای دوربرد نیز همین کار را می کند. هشت سال فوتبال اروپا – همه آنها در رئال مادرید – چند یاردی به سرعت او اضافه کرده است و یک لبه برنده در دهانه دروازه.
زمانی که جام جهانی به مرحله حذفی میرسد، وینیسیوس 26 ساله میشود، نقطهای شیرین برای فوتبالیستها – به اندازهای بزرگ است که ریتم رقابت نخبگان را درک کند و قدرت تحمیل خود را از نظر فیزیکی داشته باشد. و اگر این جام جهانی در نهایت با لحظات درخشش مشخص شود، تعداد کمی از بازیکنان مجهزتر از وینیسیوس جونیور برای ارائه آنها هستند. زمانی که او یک گل فوقالعاده از فاصله دور مقابل پاناما به ثمر رساند و گلی دیگر را در یک برد دوستانه 6-2 در استادیوم ماراکانا ریو، نه چندان دور از آکادمی فلامنگو، جایی که او این آموزش را یاد گرفت، دید.
طنز ماجرا این است که وینیسیوس جونیور هرگز قرار نبود به این سرعت به اینجا برسد. زمانی که رئال مادرید با قراردادی به ارزش 45 میلیون یورو برای نوجوانی که به سختی خود را در فلامنگو تثبیت کرده بود، موافقت کرد، این انتقال به عنوان یک قمار دیگر روی پتانسیل تلقی شد. فلامینگو نمی خواست او را رها کند – آنها او را برای جام جهانی زیر 17 سال هم آزاد نکردند – اما وینیسیوس رویاهایی برای تعقیب داشت. با این حال، به زودی، مانند مورد بسیاری از بازیکنان آمریکای جنوبی در دو سال اول فوتبال اروپا، وینیسیوس جونیور متوجه شد که چیزهای زیادی برای یادگیری در مادرید دارد. او میتوانست مدافعان را در پشت سرش رها کند، قبل از اینکه کارش را با یک پایان عجولانه یا توپ نهایی نامنظم تضعیف کند.
فوتبال اروپا عادت دارد در برابر مهاجمان جوان بی تاب باشد و غیراروپایی مانند وینیسیوس جونیور به یک هدف آسان تبدیل شد. دلتنگی ها تبدیل به میم شدند، انتقادها بلندتر شد. برای مدتی، شهرت او را تهدید می کرد که از واقعیت توانایی خود جدا شود. سپس حادثه بدنام تونل لیگ قهرمانان اروپا در اکتبر 2020 اتفاق افتاد، جایی که دوربین ها کریم بنزما را در حالی که به فرلاند مندی می گفت در نیمه وقت به وینیسیوس جونیور پاس ندهد زیرا “او مقابل ما بازی می کند” رخ داد. بنزما بعداً گفت که منظورش خوب بود اما وینیسیوس جونیور را ویران کرد. برای کسی که توسط رونالدو به عنوان بزرگترین امید برای آینده فوتبال در برزیل معرفی شده بود، همه چیز را در بر می گرفت.
سپس تحول آمد. نقطه عطف در سال 2022 به پاریس رسید، زمانی که پایان ترکیبی او در برابر لیورپول، پس از انتخاب جیب ترنت الکساندر-آرنولد، چهاردهمین جام اروپا را برای رئال مادرید به ارمغان آورد. ناگهان وینیسیوس دیگر استعدادی با عیب و نقص نبود. او یک برنده مسابقه در بزرگترین صحنه فوتبال باشگاهی بود. خیلی سریع، عناوین لالیگا، قهرمانی در لیگ قهرمانان و مجموعه رو به رشدی از عملکردهای تعیین کننده، از جمله دو پاس گل و یک گل در آخرین جام جهانی، او را در گفتگوی توپ طلا قرار داد.
با این حال، تمرکز صرف روی فوتبال او به معنای از دست دادن بخش مهمی از داستان او خواهد بود. زیرا وینیسیوس جونیور به همان اندازه که با موفقیت شکل گرفته است، توسط ناملایمات شکل گرفته است. مانند جسی اونز در المپیک 1936، وینیسیوس جونیور مشت خود را به نشانه اعتراض در مقابل جمعیت والنسیا که در برخورد قبلی خود مورد آزار نژادی قرار داده بودند، بلند کرد. او گریه کرده بود اما اعتراض هم کرده بود و به سرعت تبدیل به یک جنگجو شد و گاهی یادآوری ناخوشایند از تعصباتی بود که همچنان این ورزش را تضعیف می کند.
همچنین به این معنی بود که رئال در هر بازی خارج از خانه روی پوسته تخم مرغ راه می رفت. واکنشها بیش از حد مورد بررسی قرار گرفت، هر بیانیهای باعث ایجاد نظرات مخالف میشد. لحظاتی وجود داشت که غیرمنصفانه به نظر می رسید که بازیکنی که هنوز در اوایل دهه بیست سالگی خود قرار دارد، به تنهایی با همه اینها روبرو شود. با این حال، آنچه ظاهر شد، نسخه قویتری از وینیسیوس جونیور بود. همیشه این وسوسه وجود دارد که شخصیت را از عملکرد در یک ورزش تیمی جدا کنیم، گویی این دو به طور مستقل وجود دارند. اما وینیسیوس جونیور مسیر جدیدی را از هر دو ایجاد کرد. رئال از این رشد منتفع شد و شانس برزیل نیز وجود دارد.
حضور مستمر کارلو آنچلوتی، ابتدا به عنوان سرمربی رئال مادرید و اکنون به عنوان مربی برزیل، جذابتر کردن منحنی حرفهای او بیش از پیش جذابتر است. با زیر نظر گرفتن وینیسیوس از نزدیک، ایجاد یک سیستم حمایتی حول نقاط قوت او، دفاع و محافظت از او در صورت نیاز، این یکی از سازنده ترین همکاری ها در فوتبال مدرن بوده است.
وینیسیوس در اوایل سال جاری به نقل از فیفا دات کام گفت: “فوتبال گاهی اوقات می تواند بسیار پیچیده به نظر برسد، اما افرادی مانند آنچلوتی هستند که وارد می شوند و همه چیز را ساده می کنند.” “من چیزهای زیادی از او یاد گرفتم، زیرا او در 21 سالگی به باشگاه آمد. او به من اعتماد به نفس لازم را داد. هر سالی که با او کار کردم بسیار خاص بود – او با اختلاف بهترین مربی است که تا به حال داشته ام. او یکی از بهترین های فوتبال است، اگر نگوییم بهترین.”
شاید به همین دلیل است که این حس رو به رشد است که مهره ها شروع به هماهنگ شدن برای برزیل کرده اند. نیمار جونیور به تنهایی برای ایجاد جادو مورد اعتماد نیست. این تیم برزیل استعداد، عمق و مربی با سابقه ای بی نظیر در مدیریت بازیکنان نخبه دارد. مهمتر از همه، آنها فوتبالیستی دارند که پس از سالها تلاش برای اثبات خود در بزرگترین مراحلی که بازی میتواند ارائه دهد، وارد دوران اوج خود میشود. وینیسیوس جونیور که با پیروزی، ناملایمات و انتظارات به یک اندازه ساخته شده است، به طور فزاینده ای شبیه بازیکنی به نظر می رسد که برزیل منتظرش بوده است.