و سپس دو نفر بودند. اسپانیا بین آرژانتین قرار دارد که اولین کشور پس از برزیل در سال 1962 است که جام جهانی را حفظ می کند. نگاه دیگر به فینال یکشنبه این است که آرژانتین می تواند اسپانیا را از تکمیل دوبل جهانی و اروپایی در صد و چهارمین بازی تورنمنتی که در آن فوتبال لذت بخش بوده است باز دارد. فینالیسیما که سال گذشته به دلیل بحران در غرب آسیا برگزار نشد، اکنون در نیوجرسی برگزار خواهد شد.
یک جانور متفاوت
تیمی که از نظر فنی بازیکنان ماهر داشته باشد در مقابل تیمی قرار می گیرد که تسلیم نمی شود. و لیونل مسی را داشته باشد. زمان هایی وجود داشت که خداحافظی مسی قریب الوقوع به نظر می رسید اما آرژانتین توانست آن را به آخرین بازی برساند. برد و مسی جایی خواهد رفت که حتی دیگو مارادونا هم نرفته است. آرژانتین از طریق او بازی میکند، اما برای او بازی میکند و میل به پایان خوش مسی باعث میشود، مانند ام اس ثونی در شکوهش، راهی پیدا کنند.
انگلیس پس از کابو ورد، مصر و سوئیس متوجه این موضوع شدند. آرژانتین نیز مانند دونی، تحت فشار آرام می ماند. و چون این کار را می کنند، این مخالفانشان هستند که وحشت می کنند. مسی و لمینه یامال در مقابل یکدیگر تیتری است که همه دوست دارند، اما فوتبال پیچیده تر از آن است. یا اینکه این مسابقه بین تیمی است که بیشترین گل را به ثمر رسانده است (آرژانتین، 19) و تیمی که کمترین گل را دریافت کرده است (اسپانیا، یک). اسپانیا فرانسه را خفه کرد اما این یک جانور متفاوت است.
از آنجایی که بیشتر مردم جهان در حال کوک هستند، حتی اگر فوتبال برای بسیاری از آنها یک بار در هر چهار سال باشد، لحظات جام جهانی زنده هستند. ساختگی پله در برابر اروگوئه، سفر دیگو مارادونا از مضحک به عالی در چهار دقیقه و گل کیلیان امباپه به مراکش به نقاط مرجع برای تمام نسخه ها تبدیل شد. مسی به تنهایی می تواند مرجع شش نسخه باشد.
توضیح میدهد که چرا، 36 سال پس از این اتفاق، خاطرات راجر میلا که اشکهای خوزه هیگویتا و پل گاسکوئین را خلع ید کرده است، محو نشده است. بنابراین، با لوکاس دیگن و توماس توخل خواهد بود.
اول درباره توخل. او را آوردند تا به انگلیس کمک کند تا ستاره دوم را اضافه کند (گفتار او). از طریق مسابقات مقدماتی (جایی که انگلیس مورد آزمایش قرار نگرفت)، از طریق عشق سخت به جود بلینگهام و – این مهم است – با تعویض هایش در این جام جهانی، توخل نشان داد که چرا در میان نخبگان فوتبال است، چرا می تواند منچسترسیتی را متوقف کند و چلسی را قهرمان لیگ قهرمانان اروپا کند.
چیزها به هم می ریزند
و سپس به نیمه نهایی رسید که توخل آنقدر ایمنی اول شد که به آرژانتین کمک کرد راهی برای ورود پیدا کند. آرژانتین پیرتر است، کندتر است و فشار نمی آورد. انگلیس بازیکنانی را روی نیمکت داشت که می توانستند آنها را آزمایش کنند (مارکوس رشفورد، بوکایو ساکا). تلاش برای حذف قهرمانان سه دوره جهان که بهترین بازیکن کره زمین را در صفوف خود دارند، احساس میکردند که انگلیس نباید انجام دهد.
حالا در مورد Digne. مدافع چپ 32 ساله است که به این معنی است که او ممکن است دیگر در جام جهانی بازی نکند. دیگن از اینکه یامال کجا بوده است، این قهرمان جام جهانی زیر 20 سال را که پیش از شروع دوران حرفه ای خود در لیگ برتر برای پاری سن ژرمن و بارسلونا بازی کرده است، به یاد خواهند آورد.
تا زمانی که او یک پای خود را تکان داد، اسپانیا توپ را در اختیار داشت اما فرانسه وقتی این کار را انجام داد تیز بود. اما هنگامی که اسپانیا گل زد، آنها به تدریج اما به آرامی فرانسه را از بازی خارج کردند. لمینه یامال شماره دیگن را در اختیار داشت اما جدای از برنده شدن پنالتی، او را به خاطر عملکرد دفاعی اش در خاطر خواهند داشت. به همین دلیل است که اسپانیا برای تیمی با مهاجمان درجه یک غیرقابل نفوذ بود.
اگر همانطور که جو کول در نمایش «باقی است فوتبال است»، فرانسه دمبله را به چپ می برد و یک مهاجم را قربانی سه نفر در خط میانی می کرد، فرانسه می توانست بهتر از پس این برآید؟ ما هرگز نخواهیم فهمید، اما با توجه به اینکه آنها چقدر مراکش را تحت فشار قرار دادند، دشوار نیست که بفهمیم چرا دیدیه دشان نمی خواست چیزی را که خراب نشده بود تعمیر کند.
تقریبا کامل
همانطور که مشخص شد، با سه مدافع و دو هافبک که همیشه از دروازه اونای سیمون محافظت می کردند، فرانسه هرگز فضا نداشت. کیلیان امباپه میگوید: «آنقدر انرژی صرف تعقیب توپ میکنید که وقتی آن را به دست میآورید، دیگر خسته شدهاید.
شب بدبختی برای یک مدافع کناری، دیگن، برای دیگری، پدرو پوررو، به شبی خاطره انگیز تبدیل شد. برنامه ریزی برای این کار یک چیز است و اجرای آن در برابر تیمی که تا نیمه نهایی پاسخی برای آن پیدا کرده بود کاملاً چیز دیگری است. هر سوالی که از آنها پرسیده می شود.
هیچ تیمی نتوانست فرانسه را آنقدر خسته کند و در پاس های قانونی نشان داد که بیش از حد پخته شده اند یا دزایر دوو حتی زمانی که سیمون از دروازه اش خارج شده بود برای شوت زدن تردید داشت. و با وجود اینکه آنها دنبال بازی بودند، فرانسه می دانست که مستقیم بودن یامال و نیکو ویلیامز می تواند به آنها آسیب برساند.
اسپانیا با در اختیار داشتن یک مسترکلاس، مسیرهای عبور را مسدود کرد و یک حمله افتخارآمیز را خفه کرد. مایکل اولیس با 5 پاس گل وارد بازی شد. او 20 بار توپ را از دست داد، نتوانست یک دریبل را کامل کند و بازی کامل را دوام نیاورد. یورگن کلوپ گفت: “این تیمی است که با هم کار می کند، به سیستم اعتماد می کند، برای یکدیگر فداکاری می کند. وقتی فوتبال اینطور بازی می شود، فقط می توانید به آن احترام بگذارید.” فوتبال خیلی پیچیده است که نمیتواند کامل باشد، اما با نزدیک شدن به آن، آیا اسپانیا میتواند دوباره آن را انجام دهد؟