
پاری سن ژرمن و بارسلونا یک بازی کلاسیک در لیگ قهرمانان اروپا را ارائه کردند که ارزش فینال را در روز چهارشنبه (IST) داشت. امتیاز 4-2 حاکی از تسلط کامل پی اس جی بود، اما چیزهای بیشتری هم وجود داشت.
بارسلونا بالاخره بعد از دوران مسی شروع به کشف مجدد خود در اروپا کرد، اما مصدومیت ها و تغییرات اجباری کاستی های آنها را در پاریس آشکار کرد. مبارزه وجود داشت، اما عمق و انسجام پاری سن ژرمن، ویژگی هایی که پایه و اساس قهرمانی اخیر آنها در لیگ قهرمانان اروپا بوده است، تعیین کننده بود. جاه طلبی تیم فرانسوی برای سومین عنوان قهرمانی متوالی اکنون معتبرتر از همیشه به نظر می رسد.
بازی با پرس تهاجمی پاری سن ژرمن بارسلونا از همان ابتدا آغاز شد و در تمام طول بازی با سرعت بسیار بالایی بازی کرد، ویژگی سبک بازی آنها که در عملکرد آنها مقابل منچسترسیتی، جایی که در 16 دقیقه اول 2 گل به ثمر رساندند و در وقت استراحت 3-0 شدند، نشان داد. بارسلونا برای این کار به خوبی آماده بود. با این حال، هانسی فلیک، ژاوی اسپارت 19 ساله را در پست دفاع راست قرار داد، زیرا ژول کوند و اریک گارسیا هر دو مصدوم شدند. ژائو کانسلو در سمت چپ با پائو کوبارسی و مارتین در وسط باقی ماند.
در دقیقه دوم کوارا کواراتسلیا به تیرک دروازه برخورد کرد اما در دقیقه پنجم عثمان دمبله اولین ضربه را وارد دروازه کرد که توسط خوان گارسیا دفع شد. دزایر دوو چند ثانیه بعد ضربه دیگری به دنبال داشت و دروازه بان اسپانیایی دوباره به پول پرداخت.
بارسلونا در دقایق ابتدایی خود را حفظ کرد و سپس پدری از خط میانی برای رسیدن به خط جلو حرکت کرد و از کنار بازیکنان PSG گذشت تا ضربه را بزند که در نهایت توسط پاچو مهار شد.
بازی موش و گربه واقعاً از همان نقطه شروع شد و هر دو طرف موقعیت های زیادی را در شب ایجاد کردند اما PSG بیشتر کنترل داشت.
رویکرد لوئیز انریکه با پاری سن ژرمن تمرکز روی لیگ قهرمانان اروپا بوده است، و به همین دلیل، او به راحتی به بازیکنان کلیدی در مسابقات لیگ 1 استراحت می دهد. دمبله در این فصل تنها 237 دقیقه از 630 دقیقه ممکن را در لیگ بازی کرده است و انریکه برای لیگ قهرمانان اروپا به او تکیه کرده است. این حرکت برابر بارسلونا مطابق برنامه پیش نرفت، زیرا دمبله در دقیقه 18 مصدوم شد و تعویض شد. اما هدف از نقطه نظر تاکتیکی روشن است.
حتی با ضربه اولیه، پاری سن ژرمن وحشت نکرد. پرس آنها بارسلونا را مجبور کرد که از تمرینات معمولی صبورانه خود دست بکشد. توپ های بلند گارسیا نشانه آشکاری بود که بارسلونا نسبت به توانایی پی اس جی برای مجازات اشتباهات در بالای زمین محتاط بود.
ویتینیا خط هافبک را لنگر انداخت و ریتم را دیکته کرد، در حالی که فابیان رویز و ژائو نئوس بی امان فشار می آوردند و آرامش بارسلونا را بر هم زدند. غیبت رودری که با مدیریت فلیک قبل از ال کلاسیکو کنار گذاشته شد، در این لحظات احساس شد. بارسلونا در نیمه اول اطمینانی نداشت که مالکیت توپ را به ارمغان می آورد، در حالی که در مرحله آخر نیمه دوم وارد زمین شد.
پاری سن ژرمن به وضوح در جستجوی گل بود، اما گارسیا با نمایشی بسیار چشمگیر از خود، با چند سیو کاملا مضحک که میزبان را دور نگه داشت، مردی بود که آنها را نجات داد. هر چند زیاد طول نکشید. لمینه یامال تا آن لحظه نسبتاً ساکت بود و خطای او توسط Neves حذف شد و سپس آن را به Doue داد.
مرد جوان فرانسوی کیفیت خود را با یک پایان فوق العاده از بیرون محوطه جریمه نشان داد و بین دو مدافع فضا پیدا کرد تا گل اول گارسیا را در دقیقه 38 به ثمر برساند.
تیم انریکه در نیمه اول خود بی رحم بود و نمایشی را که مقابل منچسترسیتی در اتحاد به نمایش گذاشت (پیروزی 3-0) تکرار کرد، اما عملکرد گارسیا باعث شد بارسا نتواند گل های زیادی را دریافت کند.
طبق گزارش Opta Analyst، تنها در نیمه اول 10 شوت از سوی پاری سن ژرمن به سمت دروازه انجام شد که بیشترین تعداد شوت نیمه اول به سمت دروازه توسط بارسا در یک بازی لیگ قهرمانان اروپا حداقل از فصل 2003/04 به بعد بود.
حمله کامل بود، در حالی که در دفاع، PSG یامال و رافینیا را ساکت نگه داشت. آنتونی گوردون، که چند موقعیت داشت، بی رنگ به نظر می رسید.
در نیمه دوم، بارسلونا تکلیف را بهتر درک کرد و به مراتب صبورتر با توپ بود. این به نوبه خود منجر به شکست اسپارت از بن بست شد. گلزن غیر محتمل پاس زیبای فرمین، اما اسپارت با پاچو و لوکاس هرناندس که هر دو در راه بودند، کنترل کامل بازی را در اختیار داشت و او در دقیقه 55 آن را به خانه زد.
پاری سن ژرمن در نیمه دوم زمانی که بارسا کنترل را به دست گرفت، دوران سختی را پشت سر گذاشت و همچنین مجبور شد مارکینیوس و کواراتسخلیا را در دقیقه 59 به دلایل آمادگی جسمانی روی نیمکت بگذارد. با وجود تمام کنترلی که بارسا در نیمه دوم داشت، هرگز به برنامه بازی انریکه شک نکنید. آنها در دقیقه 72 با ضربه سر عالی هرناندز (ارسال دوو) از روی کرنر امتیاز را دریافت کردند تا پاری سن ژرمن دوباره جلو بیفتد.
این گل یامال را وادار کرد تا چیزی خاص تولید کند و در عرض هشت دقیقه، وارن زایر امری را مغلوب کرد و در دقیقه 79 از زاویه بسته با بالاترین کیفیت به پایان رسید.
کلاچ پاری سن ژرمن در دقایق پایانی
دقایق پایانی باعث شد که PSG ذهنیت قوی خود را نشان دهد که به آنها کمک کرد دو قهرمانی اخیر UCL را پشت سر هم کسب کنند. ویتینیا در دقیقه 81 با گلازوی خود به درخشش یامال پاسخ داد. ذهنیت کلاچ به وجود آمد و پاری سن ژرمن فرصتی را برای افزایش برتری و دفن بازی احساس کرد. آنها با سانتری از اشرف حکیمی، بارسلونا را از گارد بیرون آوردند و رویز با ضربه زدن به نتیجه، نتیجه را 4-2 کرد و پیروزی را قطعی کرد.
این اولین باری نبود که پاری سن ژرمن این کار را با تیمی با کیفیت انجام می داد. آنها نیمه دوم مشابهی را مقابل منچسترسیتی داشتند، جایی که تیم انزو مارسکا بیشتر اوقات کنترل را در اختیار داشت، اما پاری سن ژرمن در پایان به پیروزی 4-2 دست یافت.
انریکه تیمی ساخته است که در طول بازی های لیگ گل می زند و هوشمندانه می چرخد و به بازیکنان کلیدی کمک می کند تا آمادگی و شدت خود را برای چنین بازی های بزرگی حفظ کنند، همانطور که تا سوت پایان به دنبال گل بودند. حتی زمانی که همه چیز در یک گذر از بازی درست پیش نمیرود، آنها همچنان به دنبال گل میگردند، ذهنیتی که رئال مادرید زیر نظر زینالدین زیدان و کارلو آنچلوتی نشان داد.
پاری سن ژرمن طلسم جدیدی را در این فصل در دوئه پیدا کرده است که در دو فصل گذشته بسیار جذاب بود. آن عملکرد مقابل بارسلونا آن را به سطحی کاملاً جدید رساند. او در روز چهارشنبه با یک گل و یک پاس گل کاملا تعیین کننده بود. مهاجم فرانسوی 53 ضربه داشت، چهار شوت (دو شوت به سمت هدف)، 0.24 xG و 0.22 xGOT گرفت. او همچنین 0.36 xA را در این فرآیند ایجاد کرد، که باز هم از نظر تعداد موقعیت هایی که ایجاد کرد، سهم بزرگی در حمله است. این بازیکن فرانسوی در جدال سیتی در اتحاد نیز گل افتتاحیه را به ثمر رساند.
پاری سن ژرمن در فصل 2024/2025 دمبله را به عنوان بازیکن اصلی خود داشت و فصل گذشته نیز کواراتسلیا. دوو اکنون در حال ثبت نام خود است، و این به وضوح نشان می دهد که برنامه انریکه مربوط به یک بازیکن خاص نیست، بلکه در مورد سیستمی است که به همه فرصت اثرگذاری را می دهد.
پاری سن ژرمن با پیروزی های قدرتمند بر سیتی و بارسلونا، پیام روشنی را ارسال کرده است: دنبال کردن سومین قهرمانی متوالی در لیگ قهرمانان فقط یک جاه طلبی نیست، بلکه انتظار است.

