کار آفرینی و استارتاپ

پس از طفره رفتن از مرگ، راه‌اندازی باتری «Our Next Energy» اکنون عمومی می‌شود


راه اندازی یک استارت آپ باتری در ایالات متحده هرگز آسان نبوده است. در 20 سال گذشته شکست ها بیشتر از موفقیت ها بوده است، و اره کردن سیاست های فدرال باعث شده است که بیش از چند شرکت باتری سازی مغازه را تعطیل کنند.

اگرچه همه آنها نمی میرند. انرژی بعدی ما این شرکت به طور انحصاری به TechCrunch گفت (ONE) چند تماس نزدیک داشت، اما به زودی از طریق SPAC عمومی خواهد شد.

ONE می‌گوید ارزش پیش‌پرداخت آن 600 میلیون دلار است و انتظار دارد ادغام با Wen Acquisition Corp. با فرض عدم بازخرید، 400 میلیون دلار درآمد ناخالص به همراه داشته باشد. این شرکت ترکیبی در نزدک با علامت “ONEE” معامله خواهد کرد و ارزش سهام ضمنی پیش‌فرض 1 میلیارد دلار است.

طبق گفته PitchBook طی سال‌ها، ONE 483 میلیون دلار جمع‌آوری کرده است و در یک مقطع زمانی 1.3 میلیارد دلار ارزش داشت. همچنین ده ها میلیون دلار مشوق های مرتبط با سرمایه گذاری و ایجاد شغل در میشیگان دریافت کرده است.

ONE زاییده فکر مهندس سابق فورد و اپل مجیب ایجاز است که راهی را برای وسایل نقلیه الکتریکی طراحی کرد تا از دو باتری با مواد شیمیایی مختلف نیرو بگیرند. در اولین راه‌اندازی ONE، لیتیوم-آهن-فسفات (LFP) و شیمی غنی از منگنز را جفت کرد، که به هر شیمی اجازه می‌داد تا با نقاط قوت خود بازی کند: LFP می‌توانست روز به روز مورد استفاده قرار گیرد، در حالی که شکننده‌تر اما پر انرژی‌تر و غنی از منگنز برای سفرهای جاده‌ای طولانی و نادر کار می‌کند. نمونه اولیه با یک بار شارژ بیش از 600 مایل را طی کرد.

اما بازار خودروهای برقی به همان سرعتی که پیش بینی می شد رونق نیافت و خودروسازان می خواستند با قیمت های پایین تری (معمولاً از چین) خرید کنند. هر دوی این دلایل کمک کرد تا اولین تلاش ONE برای سری C در اواخر سال 2023 متوقف شود. این استارتاپ مجبور شد تعدادی از کارکنان خود را اخراج کند و در نهایت اجاره خود را تخلیه کرد برای یک کارخانه برنامه ریزی شده 1.6 میلیارد دلاری در میشیگان.

وصله سخت منجر به برکناری ایجاز از سمت مدیرعاملی در دسامبر 2023 شد، اما پس از بسته شدن دور جدید بودجه، در مارس 2025 به این سمت بازگشت. (شرکت سرمایه گذاری برادرش، دور را با هم رهبری کرد.)

بخشی از انتقادی که در طول اولین تصدی Ijaz به عنوان مدیرعامل Ijaz متوجه ONE بود، این بود که شرکت زمان زیادی را صرف توسعه محصولات جدید به جای تمرکز بر یک یا دو محصول کرد، همانطور که اکثر استارت آپ ها تمایل دارند انجام دهند. زمانی که ایجاز سال گذشته به سکان هدایت بازگشت، او گفت که ONE بازار خودرو را ترک خواهد کرد و بر باتری‌های در مقیاس شبکه تمرکز خواهد کرد.

ONE در دور شدن از باتری خودرو تنها نیست. خودروسازان آمریکایی که دیدگاه‌های مثبتی در مورد پذیرش خودروهای الکتریکی داشتند، روی کارخانه‌های باتری و زنجیره‌های تامین نیز شرط‌بندی بزرگی کردند. هنگامی که فروش در ایالات متحده مانند چین یا اروپا افزایش نیافت، آنها مجبور بودند یک خروجی برای این ظرفیت پیدا کنند، و شبکه شروع به ناله کردن زیر فشار مراکز داده هوش مصنوعی کرد. هر دو فورد و جنرال موتورز محصولات ذخیره انرژی خود را معرفی کرده اند.

بسیاری از باتری‌های جدید در مقیاس شبکه از LFP استفاده می‌کنند که ایمن‌تر و ارزان‌تر از باتری‌های مورد استفاده در اکثر خودروهای الکتریکی در ایالات متحده است، و Ijaz در آنجا نیز فرصتی برای ONE دید. او گفت: «ما به خاستگاه LFP در این کشور و حتی به برخی از کارخانه‌هایی که در چین هستند برمی‌گردیم. در واقع، کمی بیش از یک دهه پیش، ایجاز بخش خودرو را در A123 Systems رهبری کرد، شرکتی که اولین بار شیمی را تجاری کرد.

به زودی، ایجاز فرصت های دیگری را برای باتری های ONE دید، از جمله دفاع و لوکوموتیو.

بازی دفاعی تعجب آور نیست. تقریباً هر شرکت باتری‌سازی که این روزها با آنها صحبت می‌کنم، به دفاع اشاره می‌کند، تا حدی به این دلیل که این بازاری است که شرکت‌های چینی نمی‌توانند در آن بازی کنند. ایجاد یک زنجیره تامین آمریکایی به این معنی است که یک شرکت می‌تواند باتری‌ها را با قیمتی ممتاز بفروشد، زیرا آنها در برابر رقابت چینی محافظت می‌شوند. این یک بازار با حاشیه بالاتر است، هرچند بسیار کوچکتر از خودروهای برقی.

گفتگوی اخیر من با ایجاز در هفته گذشته اولین باری بود که می شنیدم شرکتی شرکت های ریلی را به عنوان مشتریان بالقوه معرفی می کند. ایجاز گفت که ONE در آن بازار “کشش زیادی پیدا می کند”. این شرکت یک لوکوموتیو هیبریدی ساخته است که از باتری 2.8 مگاوات ساعتی استفاده می کند، و دیگری را میکرو هیبریدی می نامد که از باتری کوچکتری برای راه اندازی سریعتر موتور دیزل استفاده می کند، شبیه به سیستم استاپ-استارت در خودروهای سوخت فسیلی یا کامیون.

ایجاز گفت: «مشتریان ما شاهد بهبود 50 درصدی در مصرف سوخت دیزل هستند که بسیار بزرگ است.

در حال حاضر، ONE دارای سه خط تجاری است که می تواند نشانه ای از بازگشت فرهنگ قدیمی آن به تصویر باشد. اما ایجاز گفت که افزودن تجهیزات دفاعی و ریلی ناشی از نتیجه نهایی است: مشتریان باتری در مقیاس شبکه همچنین “بسیار شبیه مشتریان خودرو هستند، جایی که آنها مایل به خرید از چین هستند تا زمانی که قیمت به اندازه کافی پایین باشد.”

ایجاز گفت: “باور کنید، من دوست داشتم که تجارت شبکه را به تجارت واحد شرکت تبدیل کنم. اما مشتریان به دلیل قیمت گذاری و تعرفه ها آنها را به این نتیجه می رساند، نگاه می کردند و سپس به گزینه چینی منتقل می شدند.” بنابراین ما تصمیم گرفتیم که به بازار بادوام‌تری نیاز داریم و به دنبال این بودیم که چه کسی در پایگاه مشتری برای یک شرکت باتری آمریکایی ارزش قائل است.

امروزه، ONE یک کارخانه مونتاژ بسته در نووی، میشیگان راه اندازی می کند که می تواند بسته های سلولی را با سرعت 3 گیگاوات ساعت در سال جمع کند. این نیروگاه از سلول های تامین کنندگان مستقر در چین و غیر چین و همچنین سلول های خود ONE از یک کارخانه کوچکتر در نزدیکی استفاده می کند که در حال حاضر برای تولید 50 مگاوات ساعت باتری در سال در حال ارتقا است.

ONE در طرح سرمایه‌گذار خود، که TechCrunch آن را بررسی کرده است، خطوط تجاری خود را به دفاع و راه آهن تبدیل می‌کند. پهپادها و زیردریایی‌ها اکثریت بازاری را تشکیل می‌دهند که ONE آن را 16.2 میلیارد دلار می‌داند. مراکز داده متمرکز بر دفاع نیز در آنجا جمع می شوند و 4.1 میلیارد دلار به تجارت دفاعی کمک می کنند. (به نظر می رسد که این خروجی اصلی برای باتری های در مقیاس شبکه باشد.) خط دیگر که به صنعت ریلی خدمت می کند، انتظار می رود 28.2 میلیارد دلار ارزش داشته باشد.

هر دو بازار بزرگ هستند، اما در مقایسه با بخش خودروهای برقی که امروزه حدود 73 میلیارد دلار ارزش دارد، کم رنگ هستند و طبق گفته‌ها می‌تواند تا پایان دهه به 200 میلیارد دلار برسد. تحقیقات گراند ویو. امسال، ONE انتظار دارد 30 میلیون دلار درآمد به ارمغان بیاورد و امیدوار است که این رقم در سال آینده دو برابر شود. این شرکت گفت 200 میلیون دلار قراردادهای الزام آور و چند ساله با پیمانکاران راه آهن و دفاعی دارد.

ایجاز گفت که ONE درهای صنعت خودرو را نبسته است. او گفت: «خودروسازی همچنان در حاشیه رقابتی است. با گذشت زمان، اگر قرارداد خودرویی را برای هر هدفی برنده شویم، نگاهی به آن خواهیم داشت، اما نه به هر قیمتی.

طرح ONE بر محدودیت‌های به اصطلاح نهاد خارجی نگرانی (FEOC) متمرکز است: دولت ایالات متحده نمی‌تواند باتری‌های ساخت چین یا باتری‌هایی را که با استفاده از مواد معدنی از زنجیره‌های تامین تحت کنترل چین ساخته می‌شوند، خریداری کند، بنابراین ONE ابتدا آنها را هدف قرار خواهد داد.

اما این پیشرفتی است که امروزه بسیاری از شرکت های تولید باتری در حال انجام آن هستند. اینکه آیا سرمایه گذاران چشم انداز ONE را می پذیرند یا نه به این بستگی دارد که فکر کنند شرکت از گذشته پرفراز و نشیب خود جدا شده و تمرکز خود را پیدا کرده است. برای موفقیت در صنعت باتری سازی به هر دو مورد نیاز است.

وقتی از طریق پیوندهای موجود در مقالات ما خرید می کنید، ممکن است کمیسیون کمی کسب کنیم. این بر استقلال تحریریه ما تأثیر نمی گذارد.



منبع

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا