4 مشکل اصلی تلویزیون که نمی توانم باور کنم هنوز وجود دارد

تقریباً در هر دسته محصولی، احتمالاً می‌توانید به مشکلات تکراری فکر کنید که هر کاربر می‌خواهد حل شود، اما شرکت‌ها قادر نیستند یا نمی‌خواهند با آن‌ها مقابله کنند. با گوشی های هوشمندبه عنوان مثال، به نظر می‌رسد که اکثر برندها از تقاضای همیشگی باتری که می‌تواند دو یا چند روز با شارژ دوام بیاورد، کنار گذاشته‌اند. این شکایتی است که فقط حریصانه نیست – ممکن است در طول این مدت به شدت به تلفن خود نیاز داشته باشید موارد اضطراری مانند طوفان‌ها و آتش‌سوزی‌ها، و همیشه نمی‌توانید برای چند ساعت به برق وصل شوید.

را تلویزیون هوشمند فضا تفاوتی ندارد برای اطمینان، موانع فنی قانونی وجود دارد. با این حال، گاهی اوقات، شرکت‌ها برای حفظ حاشیه سود خود مصمم هستند و آنچه را که به سختی به اندازه کافی خوب است به جای آنچه مردم می‌خواهند، ارسال می‌کنند. گاهی اوقات، آنها حتی استانداردهای بخش های فناوری رقیب را اندازه گیری نمی کنند. منظورم را خواهید دید

HDMI را مطابق آخرین استانداردها نگه دارید

حتی خریداران ثروتمند هم از دست می دهند

اعتبار: Pocket-lint / مدیر مجوز HDMI

در بسیاری از تلویزیون‌ها، اگر نه بیشتر تلویزیون‌ها، می‌توانید ترکیبی از پورت‌های HDMI 2.0 و 2.1 را دریافت کنید. اگر شما یک بیننده معمولی تلویزیون هستید، ممکن است تفاوت را متوجه نشوید. اگر فقط یک پخش کننده Blu-ray یا یک پخش کننده را وصل کنید، احتمالاً هیچ آسیب جدی وجود ندارد eARC نوار صوتی، و بر برنامه های از پیش بارگذاری شده تلویزیون تأثیری نخواهد داشت.

با این حال، برخی از ویژگی‌های شکاف عمده بین دو استاندارد HDMI وجود دارد. نرخ تازه‌سازی 4K نسخه 2.0 به 60 هرتز می‌رسد، به این معنی که دستگاه متصل نمی‌تواند از تازه‌سازی 120 یا 144 هرتز استفاده کند. همچنین فاقد پشتیبانی است VRR — که نرخ رفرش را با نرخ فریم همگام نگه می دارد — و نمی تواند صدای بدون افت را کنترل کند، حتی اگر به جای Dolby Atmos یا DTS:X به صورت استریو باشد. همچنین برای استانداردهای HDR پویا مانند Dolby Vision یا HDR10+ ایده آل نیست، مهم نیست Vision 2 یا HDR10+ Advanced.

شاید خیلی اهمیت ندهم جز اینکه HDMI 2.1 دقیقا استاندارد جدیدی نیست. این به سال 2017 برمی گردد. سازندگان تلویزیون نزدیک به یک دهه فرصت داشته اند تا آن را بپذیرند، و در تمام این مدت، هزینه قطعات بدون شک به طور چشمگیری کاهش یافته است. گنجاندن پورت‌های 2.0 ممکن است به کنترل قیمت‌های تلویزیون کمک کند، اما در این مرحله، نمی‌تواند برای توجیه مجبور کردن برخی از خریداران به خرید تلویزیون کافی باشد. سوئیچ HDMI یا در غیر این صورت عملکرد دستگاه های آنها را فلج می کند.

مشخصات HDMI در حال حاضر تا 2.2 است، اما موفق باشید که در یک تلویزیون جدید – حتی مجموعه های سطح بالا نیز به 2.1 در سراسر تخته مجهز هستند. این مضحک است، با توجه به اینکه اگر یک رایانه شخصی 3000 دلاری بخرید و USB 4 را نداشته باشد، بسیار ناامید خواهید شد.

پردازنده های آهسته پردازنده

این یکی اختیاری نیست، بچه ها

اگر بخواهیم منصف باشیم، پردازنده ها راه طولانی را پیموده اند. در سال 2011، اولین تلویزیون هوشمندی که داشتم علیرغم اجرای نرم‌افزار شخص اول که فکر می‌کردید بهینه‌سازی می‌شود، همیشه بی‌حال بود. در سال 2026، بسیاری از تلویزیون ها حتی زمانی که از پلتفرم شخص ثالثی مانند Roku OS یا Google TV استفاده می کنند، عملکرد قابل توجهی دارند.

با این حال، اغلب اوقات، عملکرد بهتر از آن نیست و تلویزیون های ارزان تر می توانند مشکل ساز باشند. من عمدتاً به مدل هایی با سیستم عامل Fire OS آمازون فکر می کنم. علاوه بر این که در بهترین حالت دستگاه های میان رده هستند، تلویزیون های Fire به دلیل کاهش سرعت در طول زمان بدنام هستند، چیزی که من شخصاً تجربه کرده ام. بازنگری اخیر آمازون امیدوار است همه چیز را بهبود بخشد، اما زمانی که تلویزیون نتواند تجربه ای روان را برای برنامه هایی که با آن ارسال می کند ارائه دهد، به سادگی غیرقابل قبول است.

از قضا، تقاضاهای رو به رشد هوش مصنوعی می تواند به کمک بیاید. پردازش تصویر پیشرفته مانند دستیارهای صوتی مانند الکسا+ و جمینی، صرف نظر از اینکه چقدر به ابر وابسته هستند، به اسب بخار بیشتری نیاز دارد. وقتی از این نیرو برای 4K HDR یا کنترل استفاده نمی شود خانه هوشمند لوازم جانبی، ممکن است بارگیری و پیمایش در برنامه ها را کمی دلپذیرتر کند. خواهیم دید که چند شرکت متعهد هستند که به تلویزیون اجازه دهند همه این کارها را به راحتی انجام دهد.

اتصال ضعیف USB و اترنت

پورت های USB-C کجا هستند؟

در این مرحله، هر تلویزیون حداقل یک پورت USB و احتمالاً چندین پورت دارد. با این حال، چیزی که بدون شک متوجه آن شده اید این است که اکثر تلویزیون ها هنوز به درگاه های USB-A متصل هستند. USB-C اتصالات تقریباً در هر دستگاه دیگری که دارید ترجیح داده می شود. ممکن است مجبور شوید برای اتصال یک آداپتور بخرید درایو فیلم.

در اینجا پیامدهای گسترده تری وجود دارد. سرعت پورت‌های USB-A از 10 گیگابیت در ثانیه بیشتر نمی‌شود و معمولاً سرعت 5 گیگابیت بر ثانیه USB 3.0 است. برخی از درگاه های تلویزیون با سرعت 480 مگابیت بر ثانیه USB 2.0 بسته شده اند. این استاندارد بیش از ربع قرن قدمت دارد و نمی‌تواند با SSD‌های مدرن و آداپتورهای اترنت همگام شود، چه رسد به DisplayPort Alt Mode، یک ویژگی USB که به شما امکان می‌دهد با استفاده از بهینه‌ترین فرمت (به‌جای HDMI)، ویدیوهای رایانه‌ای را با استفاده از بهینه‌ترین فرمت پخش کنید. شرکت‌هایی مانند Hisense بالاخره پیام را دریافت می‌کنند، اما در بسیاری از موارد، شما به سادگی نباید به خود زحمت دهید که با تلویزیون خود مانند یک مانیتور یا سرور رسانه رفتار کنید، زیرا نتایج غیر استانداردی دریافت خواهید کرد.

اگر صحبت از اترنت شد، بسیاری از تلویزیون‌ها دارای یک جک بومی برای آن هستند، اما ممکن است به جای 1 گیگابیت در ثانیه که در جاهای دیگر معمول است، به مجموعه‌هایی با سرعت 100 مگابیت بر ثانیه برخورد کنید. این برای 4K HDR با Dolby Atmos به اندازه کافی خوب است، اما بسیار کندتر از Wi-Fi است، به این معنی که به روز رسانی برنامه ها و سیستم عامل بیش از حد لازم طول می کشد. و دلایل قانونی برای ترجیح اترنت وجود دارد، یعنی اجتناب از مسائل مربوط به محدوده و تداخل. صراحتاً رقت انگیز است که برخی از تلویزیون ها هنوز از فناوری اینترنت سیمی از سال 1995 استفاده می کنند. در واقع، بزرگسالانی با بچه های خودشان هستند که همیشه در دنیایی با اترنت گیگابیتی زندگی می کردند.

شیوه های تبلیغاتی تهاجمی

تلویزیون شما به نوعی متعلق به شما نیست

هر کسی که در دهه گذشته از تلویزیون هوشمند استفاده کرده است، احتمالاً به بمباران تبلیغات بنری عادت کرده است. معمولاً این برای فیلم‌ها و نمایش‌هایی است که برای اولین بار پخش می‌شوند، اما تبلیغات محصولات غیرمرتبط مانند کوکاکولا را نیز خواهید دید. بسیاری از این بنرها دارای پخش خودکار صدا و تصویر هستند که اگر نمی‌خواهید هر بار که پیمایش می‌کنید، باید به صورت دستی آن را غیرفعال کنید.

گویی این به اندازه کافی بد نیست، بسیاری از تلویزیون ها دارای فناوری به نام هستند ACR (تشخیص خودکار محتوا) نیز فعال است. این داده‌های ناشناس درباره همه محتوای روی صفحه شما را جمع‌آوری می‌کند، صرف نظر از اینکه از برنامه‌های بومی یا دستگاه‌های متصل شده از طریق HDMI استفاده می‌کنید. هدف جمع آوری داده های بازاریابی برای کمپین های آینده است، بدون توجه به نگرانی های مربوط به حفظ حریم خصوصی بیشتر مردم. در واقع، ACR احتمالاً به چیزی بدتر از تبلیغات هدفمندتر منجر نخواهد شد – اما این انگشت نگاری اغلب بدون اطلاع شما انجام می شود و تحت نام های خیالی پنهان می شود تا ندانید چه چیزی را خاموش کنید. راهنماهایی مانند ما می توانند شما را در مسیر درست راهنمایی کنند.

اگر به خاطر این واقعیت نبود که ما در حال حاضر برای بیشتر محتوای پخش خود پول می پردازیم و هر سال نرخ های بالاتری دریافت می کنیم، ممکن است حتی به بنرها یا اثر انگشت اهمیتی ندهند. شرط می بندم که بسیاری از مردم حتی نسخه های 4K HDR سرویس هایی مانند HBO Max و Disney+ را ندیده اند، زیرا برنامه های “حق بیمه” مورد نیاز می توانند به اندازه دو سرویس هزینه داشته باشند.

نام تجاری

اپل

کدک های بلوتوث

5.0

وای فای

6

اترنت

گیگابیت (فقط مدل 128 گیگابایت)