5 دلیل که چرا من هرگز از شر USB خود خلاص نمی شوم و شما نیز نباید این کار را انجام دهید

بسیاری از مردم میله های USB را به عنوان یادگارهای بی ربط از دوران گذشته حذف کرده اند، زیرا اکنون جایگزین های سریع تر و مطمئن تری برای انتقال داده ها در دسترس است. این ممکن است تا حدی درست باشد، و در حالی که من به اندازه گذشته از آنها استفاده نمیکنم، حافظههای USB هنوز برای کارهای خاصی مناسب هستند و ارزش داشتن در سال 2025 را دارند.
بله، فضای ذخیرهسازی ابری روشی امن برای پشتیبانگیری از حجم زیادی از دادهها است، اما برای اجرای آن نیاز به یک حساب کاربری و هزینههای ماهانه دارد. همچنین خطر نقض داده ها وجود دارد که می تواند اطلاعات شخصی من را در معرض هکرها قرار دهد. SSD های خارجی ظرفیت های زیادی را ارائه می دهند، اما قابل حمل نیستند و زمانی که نیاز به ذخیره حجم کمتری از داده ها داشته باشم، ممکن است بیش از حد از بین بروند. من از هر دوی این روشها برای ذخیرهسازی دادهها استفاده میکنم، اما به این پنج دلیل هرگز از شر USB خود خلاص نمیشوم و شما هم نباید این کار را انجام دهید.
آنها ارزان هستند
یک گزینه ذخیره سازی یکبار مصرف
استیکهای USB به طرز مسخرهای ارزان هستند، و من میتوانم از پس آن بربیایم، حتی اگر اغلب از آنها استفاده نکنم. قیمت پایین آنها به این معنی است که می توانم آنها را به عنوان یک بار مصرف در نظر بگیرم، و اگر گم شوند یا آسیب ببینند مشکلی نیست. همچنین بدم نمیآید که عکسها یا فیلمها را روی آنها کپی کنم و آنها را در اختیار اعضای خانوادهای قرار دهم که اهل فنآوری نیستند و میخواهند خاطرات قدیمی را زنده کنند.
من معمولاً مموری استیکهایی با ظرفیت کم تا متوسط میخرم و متوجه میشوم که در مقایسه با فضای ذخیرهسازی ابری، ارزش بسیار خوبی دارند.
من معمولاً مموری استیکهایی با ظرفیت کم تا متوسط میخرم و متوجه میشوم که در مقایسه با فضای ذخیرهسازی ابری، ارزش بسیار خوبی دارند. برای در نظر گرفتن همه چیز، Google برای ۱۰۰ گیگابایت فضای ابری ۲.۹۹ دلار در ماه هزینه میگیرد، و چوبهای ۱۲۸ گیگابایتی معمولاً با پرداخت یکباره ۱۵ دلاری در دسترس هستند و برای کار کردن نیازی به اشتراک یا اتصال شبکه ندارند. می توانم همین را در مورد 200 گیگابایت فضای ابری با 4.99 دلار در ماه بگویم، در مقایسه با یک درایو USB 256 گیگابایتی با قیمت کمتر از 20 دلار.
بازیابی اطلاعات سیستم های خراب شده
رایانههای شخصی و لپتاپهای ویندوزی ممکن است بهطور غیرمنتظرهای از کار بیفتند و مموری استیکها ابزارهای ارزشمندی برای تعمیر و بازیابی هستند. وقتی درایو من خراب می شود، یک درایو USB قابل بوت ویندوز 11 ایجاد می کنم تا سیستم عامل را دوباره روی لپ تاپ خود نصب کنم. این روش راحت و سرراست است و من بدش نمیآیم که یک USB را به جای یکی از SSDهای بزرگم با صدها گیگابایت داده قالببندی کنم.
وقتی درایو من خراب می شود، یک درایو USB قابل بوت ویندوز 11 ایجاد می کنم تا سیستم عامل را دوباره روی لپ تاپ خود نصب کنم.
من همچنین مواردی داشته ام که لپ تاپ من به دلیل خرابی ویندوز روشن نمی شود. قبل از قالببندی درایو برای نصب جدید، باید از ابزارهای تشخیصی برای رفع خطاهای راهاندازی یا پشتیبانگیری از اسناد یا تصاویر مهم استفاده کنم.
میله های USB قابل بوت با ابزارهایی مانند Hiren’s یا Ventoy به من کمک کرده اند قبل از اقدام به تعمیر، داده ها را بازیابی و روی درایو خارجی کپی کنم. این ابزارها همچنین می توانند برخی از خطاهای راه اندازی را بدون بارگیری مجدد ویندوز برطرف کنند.
صدای ماشین
پخش جریانی همیشه یک گزینه نیست
من بیشتر از Spotify برای موسیقی در ماشینم استفاده میکنم، اما هنوز هم داشتن حافظهای که مجموعهای از آهنگهای مورد علاقهام را به برق متصل میکند مفید میدانم. دلیلش این است که اغلب به مناطق دورافتاده با سیگنال محدود کمپینگ میروم و همچنان میخواهم از آهنگهایم بدون تاخیر یا وقفه لذت ببرم.
من بیشتر از Spotify برای موسیقی در ماشینم استفاده میکنم، اما هنوز هم داشتن یک حافظه با مجموعهای از آهنگهای مورد علاقهام مفید است.
من به عنوان یک پدر، گاهی اوقات هنگام رانندگی به تلفنم دسترسی ندارم زیرا دخترم از آن برای بازی کردن یا تماشای ویدیوهای YouTube استفاده می کند. برای من منطقی تر است که او را مشغول و راضی نگه دارم و ضرر نمی کنم، زیرا یک سیستم پشتیبان USB برای گوش دادن به موسیقی دارم.
سیستم پشتیبان گیری
Failsafe دیگر
من اطلاعات ارزشمندی را در گذشته به خاطر درایوهای خراب و تلفنهای دزدیده شده از دست دادهام، و اکنون در مورد پشتیبانگیری پارانویا هستم. از تلفن و رایانه شخصی من در فضای ابری نسخه پشتیبان تهیه میشود، اما من همچنان ترجیح میدهم عکسهای بیارزش و کپیهای دیجیتالی شناسنامه، گواهیها و سایر اسناد مهمم را برای نگهداری در یک USB نگه دارم.
فکر میکنم ارزش آن را به عنوان یک ایمن خرابی دارد، زیرا کل کتابخانه تصویر من روی یک USB 512 گیگابایتی با قیمت حدود 35 دلار قرار میگیرد، و خیالم راحت است که دادههای من ایمن هستند، بدون خطر هک یا نشت. من همچنین یک USB را به طور دائم به PS5 خود متصل کرده ام که از آن برای پشتیبان گیری از بازی ها و آزاد کردن فضای ذخیره سازی داخلی استفاده می کنم.
راحتی
به همین سادگی
من مانند گذشته روزانه از USB استفاده نمیکنم، اما به دلیل راحتی فوقالعادهای که ارائه میدهد، همچنان یکی را روی کلیدهایم حمل میکنم. این یک دستگاه ذخیرهسازی کوچک و ضد هک است که میتوانم از آن برای انتقال دادهها در هر جایی، بدون ورود به سیستم یا نیاز به اتصال به اینترنت استفاده کنم. کارت USB حمل روزانه من دارای کپی دیجیتالی از شناسه، اطلاعات بیمه درمانی و اطلاعات تماس اضطراری من است.
دوام USB Sticks نقش مهمی در راحتی آنها دارد.
دوام USB Sticks نقش مهمی در راحتی آنها دارد. مدلهای باکیفیت از برندهای معتبر سالها دوام خواهند داشت، بهخصوص اگر روزانه اطلاعاتی روی آنها ننویسم.
این روزها، بدم نمی آید که چند دلار اضافی برای USB های فلزی که مقاوم و مقاوم در برابر آب و ضربه هستند بپردازم. آنها اولین انتخاب من برای ذخیره سازی اطلاعات نیستند، اما هرگز از شر آنها خلاص نمی شوم زیرا در مواقعی که به آنها نیاز دارم بسیار مفید هستند.

