Omen AI دانش مایع را در خرید 16 میلیون دلاری Aquatic Labs اضافه می کند

بر اساس گزارش بنیاد واتر، مراکز داده ایالات متحده سالانه از 17 تا 19 میلیارد گالن آب برای خنک کردن تراشه های داغ خود استفاده می کنند – و انتظار می رود این تعداد در پنج سال آینده سه برابر شود.

این یک پیشنهاد گران قیمت و از نظر سیاسی دشوار برای سرمایه‌گذارانی است که میلیاردها دلار برای چالش افزایش هوش مصنوعی هزینه می‌کنند. یکی از راه‌های استفاده کمتر از آب، نظارت بهتر بر مایعات خنک‌کننده است، کاری که در حال حاضر شامل فرستادن نمونه‌ها به آزمایشگاه برای آزمایش در یک فرآیند چند روزه است.

Omen AI در سال 2024 برای حل این مشکل تاسیس شد. این شرکت در حال ساخت یک سنسور بی‌درنگ برای تعیین اینکه آیا شیرها از کار افتاده‌اند یا اینکه رشد باکتری‌ها در سیستم باعث قطع جریان آب می‌شود، می‌سازد. پس از جمع آوری 31 میلیون دلاری سری A در ماه ژوئن، Omen اکنون رقیب Aquatic Labs را در یک معامله 16 میلیون دلاری نقدی و سهام خریداری می کند.

این معامله پس از آن انجام شد که موسس Omen، Zach Laberge، توسط یک سرمایه گذار در فضای فیلتر، به آلن آدامز، مدیر عامل شرکت Aquatic Labs معرفی شد. هر دو استارت آپ در حال ساخت حسگرهای آب در زمان واقعی با فناوری مکمل بودند: حسگرهای Omen به دنبال عناصر در آب بودند، در حالی که حسگر Aquatic Labs قلیایی بودن آن را آزمایش می کند.

آدامز به TechCrunch گفت، قرار دادن این دو فناوری در یک حسگر، “تصویر بسیار غنی‌تری از آب و سیال” ایجاد می‌کند، در حالی که دیدگاه خود را برای خودکارسازی آنچه قبلاً یک فرآیند آهسته و دستی بود، متحد می‌کند.

این ترکیب دو گونه کلاسیک از بنیانگذاران را متحد می کند: لابرژ دبیرستان را رها کرد تا اولین شرکت خود را دنبال کند، که تجزیه و تحلیل مایعات مشابهی را برای ماشین های ساختمانی بزرگ که به هیدرولیک وابسته هستند انجام داد. آدامز یک دانشگاهی بود که به عنوان یک فیزیکدان آموزش دیده بود و قبل از راه اندازی شرکت خود، بیشتر دوران حرفه ای خود را صرف توسعه فناوری پیشرفته سنجش اقیانوس به عنوان استاد MIT و محقق موسسه اقیانوس شناسی Woods Hole کرد.

در حال حاضر، با آدامز به عنوان مدیر ارشد علمی شرکت، تیم های ترکیبی در حال کار برای ادغام هر دو فناوری در یک حسگر هستند که انتظار دارند تا اوایل سال آینده در بازار عرضه شود. لابرژ به TechCrunch گفت که حسگرهای اولیه Omen تراشه‌هایی را که 250 تا 300 مگاوات انرژی مصرف می‌کنند تا پایان سال نظارت می‌کنند که ارزش آن حدود 5 تا 7 میلیارد دلار است و امیدوار است تا پایان سال 2027 بر روی معادل 1 گیگاوات تراشه نصب شود.

ارزش افزوده در زمان کار است: اگر سیستم سیال از کار بیفتد، اپراتورهای مرکز داده معمولاً به جای خطر آسیب به تجهیزات گران قیمت خود، تخلیه آب را انتخاب می کنند. این بدان معناست که تا زمانی که سیستم سیال بازسازی نشود، عملیات را خاموش کنید، که هزینه زیادی دارد. نظارت به اپراتورهای مرکز داده این امکان را می دهد که از مایع مشابه برای مدت طولانی تری استفاده کنند و هزینه های پاکسازی را به حداقل برسانند.

آدامز امیدوار است که فناوری‌های آنها در خارج از مراکز داده نیز تأثیر بگذارد، و به TechCrunch می‌گوید که «آب به مراکز داده می‌رود، و سپس بیرون می‌آید و به آب شهری ریخته می‌شود، و شما می‌خواهید که کل این فرآیند به گونه‌ای اتفاق بیفتد که تا حد امکان ایمن و مسئولانه باشد – و این بدان معناست که باید چیزها را اندازه‌گیری کنید.»

زمانی شرکت‌های هوش مصنوعی تخمین می‌زدند که تا سال 2030 حدود 4 تریلیون دلار برای زیرساخت‌های هوش مصنوعی هزینه می‌شود، اما برخی از سرمایه‌گذاران نسبت به این ساخت‌وساز بدبین شده‌اند و باعث کاهش شدید سهام هایپراسکیلر در روزهای اخیر شده است. با این حال، تیم Omen نگران تغییر احساسات نیست، زیرا کار آنها پس از ایجاد یک مرکز داده انجام می شود.

Laberge گفت: “ما در حال کار با مشتریان روی چیزهایی هستیم که آنها امروز می سازند یا قبلاً ساخته اند، و بنابراین واقعاً بر ما تأثیر نمی گذارد زیرا همه آن پروژه ها 12 ماه پیش تأمین مالی شده اند.” دیدگاه ما این است که اگر تنگ نظری وجود داشته باشد، این بازار همچنان بزرگترین بازار تاریخ بشر خواهد بود، حتی اگر آن را به نصف تقسیم کنید.