ژوزه مورینیو، سرمربی رئال مادرید، یکی از تلخ ترین رقابت های فوتبال را در روز یکشنبه زمانی که هدایت اولین ال کلاسیکو خود را پس از بازگشت به این باشگاه بر عهده می گیرد، با بارسلونا، رهبر لالیگا، در نیوکمپ منتظر او خواهد بود.
اولین دوره کهنه سرباز پرتغالی در مادرید تا حد زیادی با نبرد او برای پایان دادن به سلطه بارسا تحت هدایت پپ گواردیولا تعریف شد و روابط بین غول های اسپانیایی به پایین ترین حد خود رسید.
مورینیو موفق شد با هدایت رئال مادرید به قهرمانی اسپانیا در سال 2012، طلسم بارسا را بشکند، موفقیت او در دوره 2010-2013.
ال کلاسیکوها در آن دوره به طور فزاینده‌ای جذاب می‌شدند، برخی می‌گویند به دلایل درستی نبود، زیرا او و کادرش با همتایان بارسلونا چه در زمین و چه به صورت لفظی در رسانه‌ها درگیر شدند.
این بازیکن 63 ساله در دهه 1990 به عنوان دستیار در بارسا زیر نظر بابی رابسون و لوئیس فن خال کار می کرد اما در سال 2008 زمانی که کاتالان ها جایگزین فرانک رایکارد شدند، گواردیولا نادیده گرفته شد.
نبردهای مکرر مورینیو با گواردیولا، لیونل مسی و حتی با نمادهای مادریدی مانند ایکر کاسیاس، گاهی اوقات دستاوردهای ورزشی او را تحت الشعاع قرار می داد.
بدنام ترین نقطه اشتعال زمانی بود که مورینیو در آگوست 2011 دستیار مربی بارسا را به تیتو ویلانووا زد.
اوایل همان سال، در پایان فصل قبل، مادرید و بارسا چهار بار در 18 روز با هم برخورد کردند که نشان دهنده شدت رقابت بود.
اولین مورد در لالیگا بود، تساوی 1-1، که به بارسلونا کمک کرد تا در حالی که مادرید از آنها عقب بود، گامی برای حفظ عنوان قهرمانی اسپانیا بردارد.
مادریدی مورینیو بارسا را شکست داد و در مرحله دوم کوپا دل ری را برد و کریستیانو رونالدو در وقت اضافه گل برتری را به ثمر رساند.
سپس کاتالان‌ها با ضربه دو سر نیمه‌نهایی لیگ قهرمانان اروپا، لوس بلانکوس را بهتر کردند و بازی رفت را 2-0 در سانتیاگو برنابئو بردند و په‌په مدافع مادرید از زمین اخراج شدند. مورینیو آن را “رسوایی” خواند.
بارسلونا در بازی برگشت مقابل رئال مادرید به تساوی 1-1 دست یافت تا به فینال راه یابد و در نهایت به پیروزی رسید.
در این دوره بود که گواردیولا گفت نمی تواند و نمی تواند با “رئیس” مورینیو در اتاق مطبوعات رقابت کند.
توقف بارسا فلیک
مورینیو در دومین دوره حضورش در مادرید در این زمینه به میدان رفت.
این مربی پس از باخت در دربی، پرینت‌های حوادث را به صدا درآورد تا بتواند نظر خود را مبنی بر اینکه اتلتیکو مادرید مستحق دریافت دو کارت قرمز است، ثابت کند و پس از اخراج وینیسیوس جونیور مقابل ویارئال، از شرکت در کنفرانس مطبوعاتی خودداری کرد.
بسیاری بر این باورند که مورینیو از این تاکتیک ها به عنوان حواس پرتی استفاده می کند تا فشار را از روی تیمش در زمانی که آنها بازی نمی کنند، بردارد.
یک پیروزی در ال کلاسیکو ممکن است او را تشویق کند تا روی فوتبال تمرکز کند و متوقف کردن تیم هانسی فلیک – قهرمانان پشت سر هم اسپانیا – یکی از دلایل اصلی استخدام مجدد او توسط رئیس جمهور فلورنتینو پرز است.
بارسا فلیک از زمان حضور این بازیکن آلمانی، شش بار از هفت ال کلاسیکو مقابل رئال مادرید پیروز شده است و 22 گل به ثمر رسانده و تنها 11 گل به ثمر رسانده است.
مورینیو اصرار دارد که غیرممکن است که تیمش پس از مدت کوتاهی سرمربیگری در سطحی باشد که او می‌خواهد.
مربی گفت: “من بیش از صد روز است که اینجا هستم. بدیهی است که ما در جایی که می خواهم نیستیم، اما کارهایی وجود دارد که امروز بهتر از قبل انجام می دهیم.”
مادرید در چهار بازی اخیر خود بین لالیگا و لیگ قهرمانان اروپا پیروز شده است و پس از تقسیم دقایق در اوایل فصل، برخی از ترجیحات ظاهر می شود.
اگرچه مورینیو در ابتدا گفت که فدریکو والورده هافبک خود را به عنوان دفاع راست نمی بیند، جایی که در گذشته از او استفاده شده است، او در دو بازی اخیر اوروگوئه ای را پیش از دنزل دامفریز و ترنت الکساندر آرنولد انتخاب کرده است.
مورینیو پس از برد لایپزیگ گفت: “ما کارهای زیادی در آن سمت خلق کردیم و فده بازی فوق العاده ای داشت.”
به جای والورده در خط میانی، مورینیو روز یکشنبه آردا گولر را در برابر سویا و سپس برناردو سیلوا را در مقابل تیم آلمانی به کار گرفت، در حالی که مادرید روی توپ بهتر شد و مالکیت بیشتری در اختیار داشت.
با این حال ال کلاسیکو چالش متفاوتی را به همراه دارد. مورینیو، که مدافع پپه را در خط میانی مقابل بارسا به کار گرفت، ممکن است به تایپ بازگردد تا فوتبال جاری میزبان را خراب کند.