لیونل مسی بهترین بی چون و چرای تمام دوران است و زمان آن رسیده است که مردم دیگر او را با هر بازیکن دیگری مقایسه نکنند. او بارها و بارها ثابت کرده است که چرا تنها می ایستد، و در این مرحله، ادامه زندگی در شک و تردید احمقانه است. او در 39 سالگی، آرژانتین را به فینال دیگری در جام جهانی رساند و بار دیگر نشان داد که سن فقط یک عدد است که عظمت را در بر می گیرد. او در آخرین جام جهانی برای کشورش ایستاد تا به آنها کمک کند تا جام را بالای سر ببرند و حالا هر کاری که ممکن است انجام می دهد تا دوباره تاریخ را بسازد.
اگر مسی گل نزند، پاس گل می دهد. اگر او برای مدت طولانی درگیر نباشد، هنوز راهی برای تصمیم گیری در بزرگترین لحظات پیدا می کند. او به سادگی اجتناب ناپذیر است. احتمالا شاهد اوج دیگری در کارنامه فوق العاده او هستیم. او ممکن است دیگر سرعت تاول های دوران جوانی اش را نداشته باشد، اما قاطع تر شده است. دید، زمان بندی و درک او از بازی به او اجازه می دهد تا فیلمنامه را در عرض چند دقیقه تغییر دهد و حریفان را مبهوت نگه دارد.
قبل از شروع مسابقات، شک و تردیدهایی در مورد اینکه آیا مسی هنوز یک دارایی است و آیا او می تواند به تولید لحظات جادویی در بزرگترین صحنه فوتبال ادامه دهد، وجود داشت. او هر منتقدی را با یک استاد کلاس دیگر ساکت کرده است و به دنیا یادآوری می کند که کلاس هرگز محو نمی شود. او آرژانتین را به یک فینال دیگر جام جهانی رسانده است و بار دیگر به نظر می رسد بازیکنی است که هر حریفی بیش از همه از آن می ترسد. یک توپ طلای دیگر اکنون کاملاً در دید اوست، که قبلاً دو بار این جایزه را برده است، در حالی که کفش طلا نیز در فاصله نزدیکی قرار دارد. اگر این عظمت در خالص ترین حالت خود نباشد، تصور اینکه چه چیزی هست دشوار است.
در نیمه نهایی مقابل انگلیس، آرژانتین برای بخشهای بزرگی از مسابقه بهطور غیرعادی محتاط به نظر میرسید. سرعت و رویکرد هجومی مستقیم انگلیس باعث ایجاد مشکل در سوت ابتدایی بازی برای آنها شد و در بیشتر نیمه اول به نظر می رسید که تیم توماس توچل برتری را در اختیار دارد. این مسابقه شدتی را داشت که از یکی از قدیمی ترین رقابت های فوتبال انتظار می رفت، با تکل های سخت، مبادلات داغ و هیچ یک از طرفین حاضر به دادن یک اینچ نبود. هر دوئل به شدت مورد رقابت بود زیرا هر دو تیم برای حضور در فینال جام جهانی می جنگیدند.
گل برتری انگلیس در دقیقه 55 زمانی که آنتونی گوردون در تیر خلاص وارد دروازه شد و ارسال مورگان راجرز را تبدیل به گل کرد. در آن مرحله به نظر می رسید که انگلیس کاملاً تحت کنترل بود. سرعت آنها در ضدحمله همچنان آرژانتین را به دردسر انداخت و با برتری در دست، موقعیت خوبی برای رسیدن به فینال به نظر می رسید. اما این تیم آرژانتینی عادت کرده است از پذیرش شکست خودداری کند. آنها قبلاً در مسابقات با کیپ ورد، مصر و سوئیس مبارزه کرده بودند و انگلیس نیز در آستانه تجربه همان مقاومت بود.
پس از عقب افتادن، آرژانتین به دنده دیگری تغییر مکان داد و شروع به تسلط بر مسابقه کرد. در همین حال، انگلیس به یک شکل دفاعی عمیق عقب نشینی کرد و فشار بی امان را به دنبال داشت زیرا توخل تصمیم گرفت به جای تعقیب گل دوم، از برتری محافظت کند. تغییر در رویکرد باعث شد آرژانتین کنترل کامل توپ را در اختیار داشته باشد.
مسی مسئولیت را بر عهده گرفت و تقریباً در هر حمله توپ را خواست و سرعت را دیکته کرد. در حالی که آرژانتین فشار زیادی بر روی دروازه جردن پیکفورد وارد می کرد، به جای شوت های اجباری، او بارها و بارها به دنبال دروازه ها، ارسال سانترها و توپ های هوایی کاملاً سنگین به محوطه جریمه بود. شانسها همچنان به وجود میآمدند، حتی اگر پایان در ابتدا با ساخت بازی مطابقت نداشت.
همچنین بخوانید – لیونل مسی به بازگشت خیره کننده آرژانتین برای شکست 2-1 انگلیس و راه اندازی فینال جام جهانی مقابل اسپانیا کمک کرد.
تا مسی نگوید تمام نشده است
سپس لحظه تعیین کننده فرا رسید. در دقیقه 85 مسی در جناح راست صاحب توپ شد. بسیاری از او انتظار داشتند که پای چپ مورد اعتماد خود را برش دهد، اما او به جای آن انزو فرناندز را دید که به فضا می رسد. مسی با هوشیاری کامل او را انتخاب کرد و فرناندز با ضربه ای رعد و برق از بیرون محوطه که از کنار پیکفورد عبور کرد پاسخ داد. تساوی مسابقه را متحول کرد، روح تازه ای به آرژانتین دمید و زمینه را برای یک پایان فراموش نشدنی دیگر فراهم کرد.
گل تساوی آرژانتین حال و هوای مسابقه را به کلی تغییر داد. بازیکنان آنها پر از اعتقاد بودند، در حالی که انگلیس ناگهان به نظر میرسید متزلزل شده بود، مطمئن نبودند که چگونه پس از تسلیم برتری که مدتها کنترل کرده بودند، واکنش نشان دهند. مدافع عنوان قهرمانی این فرصت را حس کرد و حاضر به تسویه حساب نشد. آنها همچنان به جلو میرفتند و انگلیس را مجبور میکردند تا عمق بیشتری به نیمه خود برسانند، زیرا فشار هر دقیقه بیشتر میشد.
سپس لحظه تعیین کننده در وقت های تلف شده فرا رسید. مسی توپ را در سمت راست بیرون از محوطه جریمه جمع کرد و مدافعان از او انتظار داشتند کارهایی را انجام دهد که در طول دوران حرفه ای خود بارها انجام داده است، توپ را روی پای چپ خود قرار دهد و به سمت دروازه برود. در عوض، او چیزی کاملا متفاوت تولید کرد. مسی با استفاده از پای راست ضعیفتر خود، یک سانتر کاملاً وزنی را به محوطه شش قدم ارسال کرد و مدافع انگلیس را از گارد خارج کرد. لائوتارو مارتینز زمان دویدن و جهش خود را به کمال رساند و با ضربه سر پیکفورد را با ضربه سر به پایان رساند تا یک بازگشت قابل توجه را تکمیل کند و آرژانتین را به یک فینال دیگر جام جهانی بفرستد.
رویکرد انگلیس پس از برتری در نهایت هزینه بر بود. از گل آنتونی گوردون تا پیروزی لائوتارو در دقیقه 2+90، آنها فقط 12 درصد مالکیت توپ را در اختیار داشتند. شاگردان توماس توخل به جای اینکه به دنبال گل دوم باشند، در یک بلوک کم عقب نشینی کردند و هم قلمرو و هم ابتکار عمل را تسلیم کردند. در مقابل تیمی که بر اساس خلاقیت مسی ساخته شده بود، ثابت شد که آنها نمی توانند دوام بیاورند، قمار است.
در حالی که برخی همچنان به این سوال ادامه میدادند که آیا مسی همچنان میتواند در بزرگترین صحنه فوتبال تسلط داشته باشد، او یادآوری دیگری از درخشش پایدار خود را ارائه کرد. او 9 دریبل موفق انجام داد، دو پاس گل به ثبت رساند و روند فوق العاده خود را به 13 بازی متوالی با یک گل یا یک پاس گل رساند. او اکنون آرژانتین را به سومین فینال جام جهانی رسانده است و اگر در این مسابقه حضور پیدا کند، که شکی نیست، او تنها دومین بازیکنی خواهد بود که بعد از کافو در سه فینال در بزرگترین رویداد بازی می کند. بعد از آن اسپانیا می آید، کشوری که مسی در آن حرفه باشگاهی افسانه ای خود را ساخت، و ملاقات با لمینه یامال، جوانی که عکس معروف دوران کودکی اش با او به بخشی از فولکلور فوتبال تبدیل شده است. این یک فینال است که شبیه دیدار دو نسل است، مسی به دنبال جاودانگی است و یامال امیدوار است که دوران جدیدی را آغاز کند.