دانش و فناوریشبکه های اجتماعی

جام جهانی 2026: لحظات فراموش نشدنی


هر چهار سال یکبار، جام جهانی به ما یادآوری می‌کند که چرا در وهله اول عاشق ورزش می‌شویم.

مسابقات 2026 یکی از اولین مسابقات بود. برای اولین بار، سه کشور – کانادا، مکزیک و ایالات متحده – وظایف میزبانی را به اشتراک گذاشتند. برای اولین بار، این رشته از 32 به 48 تیم افزایش یافت و به کشورهای بیشتری فرصتی داد تا در بزرگترین صحنه این ورزش رقابت کنند و فدراسیون های بیشتری فرصتی برای نمایش عمق خود داشته باشند.

این گسترش اولین حضور تاریخی را برای کیپ ورد، اردن، کوراسائو و ازبکستان به ارمغان آورد. اولین حضور آنها برخی از فراموش نشدنی ترین لحظات مسابقات را به ارمغان آورد.

همچنین حس یک تور خداحافظی را داشت. کریستیانو رونالدو. لیونل مسی. لوکا مودریچ. نیمار. پسر هیونگ مین. گیرمو اوچوا. نسلی که به مدت دو دهه این ورزش را شکل داد، آخرین تعظیم را در بزرگترین صحنه انجام داد و احتمالاً چندین نفر آخرین حضور خود در جام جهانی را داشتند.

روی هم رفته، این داستان‌ها باعث شد تا این جام جهانی بزرگ‌تر از هر مسابقه‌ای باشد. در طی چند هفته، این مسابقات برای ما گل های فراموش نشدنی، ناراحتی های تکان دهنده، جشن های ویروسی، خروج های دلخراش و لحظاتی را برای ما به ارمغان آورد که به طور کلی از فوتبال فراتر رفت. در اینجا لحظاتی است که جام جهانی 2026 را تعریف کرد.

Vozinha و کوسه آبی

بهترین داستان جام جهانی که حس خوبی دارد، باید حرکت تاریخی کیپ ورد و دروازه بان آنها، ووزینها (نام خانوادگی Josimar José Évora Dias) باشد. این دروازه بان 40 ساله و ستاره کیپ ورد پس از یک نمایش قهرمانانه در برابر قهرمان نهایی اسپانیا به شهرت بین المللی رسید و دروازه خود را در برابر غول های اروپایی بسته نگه داشت تا این کشور 500000 نفری اولین امتیاز خود را در یک جام جهانی کسب کند.

ووزینها که در آستانه بازنشستگی از فوتبال باشگاهی بود، در شبکه های اجتماعی منفجر شد، با جمع آوری 29 میلیون دنبال کننده در اینستاگرام به یکی از بازیکنان فوتبال با بیشترین فالوور در این پلتفرم تبدیل شد.

سحر و جادو برای کوسه های آبی ادامه داشت. تساوی 2-2 با اروگوئه و تساوی بدون گل مقابل عربستان سعودی باعث شد در گروه خود پس از اسپانیا در رده دوم قرار گیرد و در مرحله حذفی قرار بگیرد. در آنجا، کوچکترین کشوری که تا به حال به دور حذفی جام جهانی رسیده است، دفاع از قهرمانی آرژانتین را به لبه پرتگاه رساند. یک تساوی فوق العاده تماشایی در وقت اضافه از سیدنی لوپس کابرال. این کافی نبود – یک گل به خودی در دقیقه 111 باعث برتری آرژانتین و پیروزی شد.

حتی با شکست، کیپ ورد و ووزینیا عزیزان جام جهانی 2026 شدند. کسب استقبال قهرمان هنگامی که آنها به خانه خود در پرایا، پایتخت کشور بازگشتند.

جام جهانی آمریکا با ناامیدی و جنجال به پایان رسید

پایین ترین لحظه ایالات متحده در این مسابقات با جنجال همراه بود. فولارین بالوگون در مرحله یک هشتم نهایی مقابل بوسنی و هرزگوین به دلیل تکلی که باعث مصدومیت تاریک موهارموویچ شد از بازی اخراج شد – کارت قرمزی که در بررسی لغو شد و سپس توسط VAR دوباره به کار گرفته شد و باید او را از مرحله یک چهارم نهایی مقابل بلژیک دور نگه می داشت.

در عوض، در آستانه آن مسابقه، خبری منتشر شد مبنی بر اینکه رئیس جمهور ترامپ شخصاً با جیانی اینفانتینو رئیس فیفا در مورد تعلیق تماس گرفته است و کمیته انضباطی فیفا – با استناد به همین موضوع. قانون به راحتی مبهم کریستیانو رونالدو را واجد شرایط برای آخرین جام جهانی خود نگه می داشت – بالوگون را برای بازی آزاد کرد.

فیفا هرگونه ارتباط با این تماس را رد کرد، اما بدون در نظر گرفتن اپتیک وحشیانه بود: اولین تغییر تعلیق درون مسابقاتی که فیفا از سال 1962 انجام داد. زمین اما زمان بندی، جداسازی این دو را غیرممکن کرد.

تیمی که در مرحله گروهی و در مرحله حذفی سست و مطمئن به نظر می رسید، محکم و متزلزل ظاهر شد.

بازی Insane Third Place مسابقه کفش طلایی را به پایان می رساند

جام جهانی به گلزنان باشکوهش معروف است: پله، مارادونا، کلوزه. به ندرت دیده می شود که یک بازیکن در یک تورنمنت کاملاً گلزنی کند، اما سال 2026 یک مبارزه واقعی برای تاج و تخت انجام داد. در آخر هفته، مسی و امباپه با 8 گل در صدر جدول قرار گرفتند و هر دو از میروسلاو کلوزه در لیست گلزنان جام جهانی گذشته بودند. پشت سر آنها، جود بلینگهام و هری کین از انگلیس هر کدام شش گل ماندند، دو گل عقب افتادند اما از آن خارج نشدند.

سپس بازی مقام سوم اتفاق افتاد و مسابقه را باز کرد. انگلیس 6-4 فرانسه را در مسابقه ای شکست داد که هیچ اهمیتی نداشت که سرگرم کننده برای یک بازی “هیچ کس نمی خواست بازی کند”.

در عوض، آن را به یک آهنگ قدیمی ملاقات تبدیل شد. امباپه دو بار دروازه خود را به ثمر رساند و تعداد خود را به 10 رساند، مساوی را کاملاً با مسی شکست و با رکوردی که در سال 2022 به ثبت رسانده بود، رسید. بلینگهام، در عین حال، به همان شکلی که در تمام تورنمنت ها داشت به ضربه زدن به جعبه ادامه داد و هفتمین بازی خود را به دست آورد و فاصله را با امباپه به 3 کاهش داد و تنها آخرین بازی باقی مانده بود. با پایان آن بازی دیوانه وار، و برد 1-0 اسپانیا مقابل آرژانتین، امباپه به عنوان برنده کفش طلا، مسابقات را به پایان رساند.

آخرین باری که در این مسابقه چندین برنده چکمه طلایی مجموع خود را تکمیل کردند در سال 1990 بود، و حتی آن هم تیراندازی مانند این نبود. بین امباپه و مسی، هر دو اولین گلزنان بالای 8 گل از زمان گرد مولر در سال 1970 هستند که 10 گل زده است.

ما واقعاً خوشبختیم

طرفداران بین المللی بیسبال آمریکایی را تجربه می کنند

یکی از بهترین چیزهای جام جهانی این است که هواداران و بازیکنان بین المللی به شهر می آیند و خود را در فرهنگ محلی غرق می کنند. بهترین داستان فرعی جام جهانی امسال بدون شک در زمین توپ اتفاق افتاد.

با روزهای تعطیل بین بازی‌ها، هواداران جام جهانی در سفر به شدت در بازی‌های MLB حاضر شدند و استادیوم‌های سراسر کشور به مناطق غیرمحتمل هواداران ماهواره‌ای تبدیل شدند. این بازی در 14 ژوئن در Fenway آغاز شد، زمانی که هواداران اسکاتلندی تازه‌ترین پیروزی مقابل هائیتی را از مرکز شهر بوستون مستقیماً به یک بازی Red Sox راهپیمایی کردند – به طور تصادفی با شب میراث اسکاتلندی خود پارک توپ.

دو روز بعد، ارتش تارتان (نام مستعار هواداران اسکاتلندی) بخشی از عرشه بالای ورزشگاه یانکی را پر کرد و تا 22 ژوئن، تقریباً 8000 نفر از آنها در میامی برای یک بازی مارلینز- رنجرز حاضر شدند که تقریباً نیمی از جمعیت اعلام شده را تشکیل می دادند.

هواداران نروژ نسخه خود را از تصاحب در سیتی فیلد در 24 ژوئن انجام دادند، صندلی های بیرون زمین را با کلاه های وایکینگ پر کردند و طلسم های استادیوم را برای پیوستن به جشن قایقرانی امضا کردند. حتی توماس توخل، سرمربی تیم ملی انگلیس، مردی که ظاهری کوتاه داشت، در طول اقامت تیم در کانزاس سیتی، اولین زمین تشریفاتی را در استادیوم کافمن به بیرون انداخت. او قطعا می توانست تیموتی شالامه را در سه زمین شکست دهید.

کابوس ورود ویزای آمریکا

با وجود همه حسن نیتی که مسابقات ایجاد کرد، مسیر رسیدن به آن چیزی زشت تر را آشکار کرد. در آستانه جام جهانی، رد شدن و تاخیر در صدور ویزا به دردسر مکرری برای تیم ها تبدیل شد. و در برخی موارد، مردم را به طور کامل از مسابقه منع کرد.

بریل امبولو مهاجم سوئیسی از سوار شدن به یک پرواز منع شد به کمپ تمرینی تیم خودش به دلیل محکومیت یک ساله که قبلاً در خانه مستقر شده بود. هیئت آفریقای جنوبی تقریباً سفر خود به مکزیک را از دست داد که بیش از 20 بازیکن و کادر فنی در انتظار ویزا گیر افتادند و تیم ایران در نهایت در مکزیک خوابید در هر شب مسابقات پس از اینکه مقامات ایالات متحده بازیکنان و کارکنان آن را از اقامت شبانه منع کردند، بیش از دوازده نفر از کارکنان فدراسیون، از جمله رئیس خود فدراسیون، هرگز اجازه سفر نداشتند.

هیچ کدام از اینها تصادفی اتفاق نیفتاده است. این بود معماری مهاجرت خود دولت ترامپ دقیقاً همان کاری را که برای انجام آن ساخته شده بود انجام داد و مسابقات مدت ها قبل از سوت افتتاحیه آن را آشکار کرد.

این سیاست به تعداد انگشت شماری از موارد بدشانس محدود نشد: 39 کشور تحت نوعی محدودیت سفر ایالات متحده وارد مسابقات شدند و برای 19 مورد از آنها، وزارت امور خارجه صدور ویزا را به طور کلی متوقف کرد، فهرستی که اتفاقاً شامل چهار کشور جام جهانی (ایران، هائیتی، ساحل عاج و سنگال) بود.

عمر آرتان داور سومالیاییاو که به تازگی به عنوان بالاترین مقام قاره خود معرفی شده و قرار است اولین سومالیایی باشد که در مسابقات جام جهانی شرکت می کند، به مدت یازده ساعت در فرودگاه بین المللی میامی بازداشت و به اتهام “ارتباط با اعضای مظنون به سازمان های تروریستی” به استانبول بازگردانده شد. مقامات CBP از ارائه جزئیات خودداری کردند.

اگر بخواهیم منصف باشیم، کانادا نیز به همان اندازه سختگیر بوده است و طرفداران غنا 11 درصد نرخ تایید برای ویزا به این کشور دریافت می کنند. مهم‌تر از همه، توماس پارتی، بازیکن غنا، ویزا و درخواست تجدیدنظر بعدی او رد شد و به دلیل ادامه دادرسی کیفری در بریتانیا، افتتاحیه جام جهانی غنا را از دست داد. با این حال، پارتی اجازه یافت در دیگر مسابقات مرحله گروهی این تیم در ایالات متحده بازی کند.

با همه اینها، فیفا، تنها نهادی که می تواند عقب رانده شود، به جای آن تصمیم گرفت که آن را حق کشور میزبان بنامد.

دنیا عاشق ارلینگ هالند می شود

به نظر می رسد ترسناک ترین مهاجم جهان یک مرد کاملاً عادی است. این کاری است که به نظر می رسد تنها ارلینگ هالند قادر به انجام آن است، با مهاجم ظالمانه نروژی که در کنار مسی و امباپه وارد گفتگوی کفش طلایی می شود.

با این حال، در خارج از زمین، مردی با نام مستعار “نابودگر” یکی از ستایشگران اسنپ چت است.

در اسنپ چت شخصی او، می‌توانید سلفی‌هایی با شرک، فیلترهای چهره، و کمی جایی که او در منهتن سرگردان است و وانمود می‌کند کسی او را نمی‌شناسد، پیدا کنید. مهاجم منچستر سیتی علیرغم اینکه دو سال از هموطنان خود یعنی امباپه، فوق ستاره ژنرال Z جوانتر است، به نظر نمی رسد که انتظارات مشابهی با هموطنان فوتبال جهان داشته باشد. این مرد در حال عکاسی با کلاه های گاوچران و پوشیدن پیراهن هایی است که روی آن نوشته شده است “شما می توانید دالاس من را ببوسید.”

شاید به همین دلیل است که دنیا از او سیر نمی شود.

ورزشگاه آزتکا

ورزشگاه آزتکا، خانه فوتبال مکزیک، یکی از نفس گیرترین صحنه های این جام جهانی را به نمایش گذاشت.

این استادیوم یک مکان تاریخی نه تنها در مکزیک بلکه در تاریخ جام جهانی است. همچنین برای برخی از الگوهای رفتاری عالی ساخته شده است. مکزیک برای سومین بار میزبان جام جهانی شد و برای اولین بار در هر سه بازی مرحله گروهی پیروز شد. حال و هوای ال تری و طرفدارانش در اوج بود – احتمالاً تنها چیزی که بالاتر از ارتفاع ورزشگاه آزتکا بود، که در تمام مدت مسابقات به یک شوخی تبدیل شد.





منبع

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا