فاجعه مراکش زنگ خطری برای برزیل است: بدون نیمار، سلسائو ناامید به نظر می رسد

برزیل را می توان به خاطر داشتن نیمه اول بد بخشید، اما برای نیمه دوم نه، زیرا این رفتار معمولی شترمرغ ها خواهد بود، یعنی نپذیرفتن مشکلاتی در تیم.

کاملاً قابل درک است که اولین بازی آنها در جام جهانی بود و اغلب تیم ها، هر چقدر هم که بزرگ باشند، در اولین آزمون خود در اوج قدرت خود نیستند. فشار وجود دارد، و شما در یک کشور جدید، در یک زمین جدید بازی می کنید، و همه اینها بر عملکرد یک تیم تأثیر می گذارد. اما شما هنوز هم به نوعی برنده می شوید. تیم های برتر اینگونه عمل می کنند.

همچنین بخوانید: مراکش برزیل را در اختیار گرفت و سلکائو با تمدید رکورد جام جهانی 92 ساله شکاف‌ها را آشکار کرد.

بدون اینکه چیزی از مراکش کم کنند، آنها یکی از تیم های برتر دنیا هستند. در رده بندی فیفا، آنها قبل از بازی در رده هشتم قرار گرفتند و تنها دو پله از برزیل فاصله داشتند. اما ماهیت فوتبال بین المللی به گونه ای است که دو پله می تواند معنی زیادی داشته باشد. آنها به اندازه کافی خوب هستند تا شکاف بزرگ بین تیم ها را برجسته کنند. متأسفانه برزیل در جایگاه بالاتر خود در رده بندی عدالت را رعایت نکرد. همچنین به کیفیت بالاتر آنها.

اینطور نیست که آنها موقعیت های زیادی در مسابقه نداشتند. آنها به اندازه کافی غذا خورده بودند. فقط در یک سوم پایانی نتوانستند عملکرد خوبی داشته باشند. ایگور تیاگو باید آن توپ را در دقیقه 14 وارد دروازه می کرد. چه کسی چنین فرصتی را در یک بازی جام جهانی از دست می دهد؟ این بسیار ناامید کننده بود. لوکاس پاکوتا و رافینیا نیز لحظات خود را سپری کرده بودند اما نتوانستند از آن بهره ببرند. از نظر مالکیت توپ، آنها فقط با 51.3 درصد از مراکش پیشی گرفتند. به اندازه کافی خوب نیست. بدتر از آن، آنها پنج شوت به سمت دروازه داشتند، اما تنها یکی از آنها وارد دروازه شد.

وینیسیوس جونیور بهترین بازیکن برزیل در آن شب بود، اما در غیاب نیمار، وظیفه او به شدت قطع شد. قطعاً یک بازیکن برای شما قهرمان جام جهانی نخواهد شد، اما آنها می توانند هرازگاهی در یک مسابقه پیروز شوند. او می توانست کمی بیشتر انجام دهد. با این حال، هواداران برزیلی باید بابت گل تساوی او سپاسگزار باشند زیرا بدون آن، برای اولین بار از سال 1934، بازی افتتاحیه جام جهانی را از دست می دادند.

ایالات متحده به دلایلی از سبک بازی برزیلی حمایت نمی کند. بله، آنها جام جهانی را در سال 1994 در اینجا بردند، اما به غیر از پیروزی 3-2 یک چهارم نهایی آنها مقابل هلند، آنها در مقابل دروازه کسل کننده بودند. آنها در شش بازی باقی مانده خود فقط 8 گل به ثمر رساندند.

عملکرد وحشتناک به تمام معنا. اکنون تنها امید سلسائو این است که نیمار در بازی شنبه شب با هائیتی کاملاً آماده به میدان برود. این یک وقفه طولانی است، و امیدواریم که بالاترین امتیاز آنها در تمام دوران، کاملاً مناسب باشد. تناسب اندام کامل کلیدی است. شکی نیست که شاگردان کارلو آنچلوتی به دور بعد صعود خواهند کرد، اما با توجه به عملکرد شب گذشته آنها مقابل تیم شمال آفریقا، به نظر نمی رسد واحدی که بتواند جام جهانی را بالای سر ببرد.