کمک به ربات ها برای جا افتادن در محیط کار انسان | اخبار MIT

آنتونی جولز ’92، SM ’92، که شرکت را با پروفسور بازنشسته MIT رادنی بروکس بنیانگذاری کرد، توضیح می دهد: “در این محیط ها، آنچه واقعاً موفقیت را تعیین می کند، نحوه عملکرد کلی سیستم است.” “روبات برخی از کارها را انجام می دهد، مردم برخی از کارها را انجام می دهند، و سیستم های پشتیبان برخی از کارها را انجام می دهند. این ترکیبی است که عملکرد سیستم شما را تعیین می کند. ما معتقدیم که واقعاً مهم است که افراد سطح مناسبی از عاملیت و ورودی داشته باشند تا همیشه سیستم را به جلو ببرند.”

روبات های مشارکتی

بروکس از سال 1984 تا 2010 یکی از اعضای هیئت علمی MIT بود و از سال 1997 تا 2007 به عنوان مدیر آزمایشگاه علوم کامپیوتر و هوش مصنوعی (CSAIL) خدمت کرد. زمانی که در MIT بود، iRobot را تأسیس کرد که خلاء محبوب Roomba را اختراع کرد و در سال 20 شرکت Republic Remix را به اشتراک گذاشت. که ربات های مشارکتی را نیز طراحی کرد.

جولز در دهه 1990 با بروکس به عنوان دانشجوی کارشناسی ارشد در CSAIL آشنا شد. این دو هرگز با هم کار نمی کردند، اما آزمایشگاه آنها در یک طبقه بود. این جفت پس از فارغ التحصیلی جولز با هم در تماس بودند و شرکت Sapient را تأسیس کردند که قبل از خرید توسط Publicis در سال 2015 به صورت عمومی درآمد.

در سال 2019، بروکس در یک کنفرانس روباتیک به جولز برخورد کرد. او به جولز گفت که به فکر راه‌اندازی یک شرکت نرم‌افزاری روباتیک است که آن را با موتور بازی‌های ویدیویی برای آموزش روبات‌ها مقایسه کرد. هوش مصنوعی قوی در اواخر همان سال تاسیس شد.

همه‌گیری کووید-19 باعث شد بنیانگذاران به سمت ایجاد ربات‌هایی روی بیاورند که می‌توانند به طور مستقل سطوح را ضدعفونی کنند، اما زمانی که مشخص شد کووید-19 از طریق سطوح منتقل نمی‌شود، مجبور شدند دوباره بچرخند.

جولز به یاد می آورد: «این ما را مجبور کرد که تصمیم بگیریم چگونه از این فناوری که ساخته بودیم استفاده کنیم، که در واقع کمک به ربات ها برای درک کامل جهان بود. خلاصه، من به رادنی گفتم: “من یک ایده دارم. شما آن را دوست خواهید داشت و از آن متنفر خواهید شد. شما آن را دوست خواهید داشت زیرا مشکلاتی را برای مشتریان حل می کند که ما در مورد آنها می شنویم، و شما از آن متنفر خواهید شد زیرا ما باید سخت افزار بسازیم.”

بنیانگذاران سال‌ها از طریق محورهای اولیه هوش مصنوعی قوی با مشتریان بالقوه مصاحبه می‌کردند. آنها در نهایت تصمیم گرفتند لجستیک و تولید را به عنوان صنایعی که در اوایل مورد هدف قرار دهند، انتخاب کنند.

جولز که اکنون به عنوان مدیر ارشد نوآوری هوش مصنوعی قوی فعالیت می‌کند، می‌گوید: «وقتی مردم به اتوماسیون در کارخانه‌ها فکر می‌کنند، به تصاویر 5 درصدی فکر می‌کنند که با سیستم‌های 50 تا 200 میلیون دلاری کاملاً خودکار هستند. آنها به اکثریت قریب به اتفاق کارخانه‌هایی که اصلاً خودکار نیستند فکر نمی‌کنند. این کارخانه‌ها حتی یک تسمه نقاله ندارند. آنها قرار نیست همه چیز را پاره کنند و با یک سیستم 200 میلیون دلاری جایگزین کنند.»

ربات های قوی هوش مصنوعی می توانند در صورت نیاز وارد عملیات شوند و چندین گردش کار را برای مشتریان ارائه دهند. در یک جریان کاری، ربات می تواند کارگران انسانی را به فضاهای خاصی برای بازیابی اقلام راهنمایی کند. در دیگری می تواند انسان را به نقاط مهم برای بارگیری دنبال کند. گردش کار اولیه شامل جابجایی ربات های کارتر از مکانی به مکان دیگر است، اغلب در انبارها یا کارخانه های بزرگ، جایی که به گفته آنها کارگران انسانی می توانند به طور متوسط ​​30000 قدم در روز راه بروند.

بروکس، مدیر ارشد فناوری هوش مصنوعی قوی، می‌گوید: «این‌ها فضاهای بزرگی هستند، بنابراین ممکن است شخصی چیزهایی را در ربات بارگیری کند و سپس نیاز داشته باشد که آنها را به ایستگاه دیگری بیاورد، اما این فضا می‌تواند 400 فوت دورتر باشد». اکنون فرد می تواند بگوید “انجام شد” و ربات آن را به جای آن می آورد. نحوه ادغام ربات ها در فضای کاری کاملا به مشتری بستگی دارد.”

انجام کار

لیلا تاکایاما، معاون هوش مصنوعی قوی در تعامل با ربات‌های انسانی، اخیراً مطالعه‌ای را درباره ربات‌ها در بیمارستان‌ها کشف کرده است که برای انجام کارهایی مانند جمع‌آوری ظروف، جابجایی ورق‌ها و حمل و نقل تجهیزات دیگر استفاده می‌شوند. محققان دریافتند که در بسیاری از بیمارستان‌ها، تعداد زیادی ربات خاموش و روی دیوارها قرار گرفته‌اند. پرستارها گفتند شکستند.

بروکس می‌گوید: «آنچه واقعاً اتفاق افتاد این بود که پرستاران با یک بیمار روی یک گارنی عجله می‌کردند، و ربات آنها را در راهرو می‌بیند و مرده می‌ایستد، و آنها نمی‌توانستند گارنی را دور خود ببندند». ربات‌ها مانع از انجام وظایف اولیه پرستاران می‌شدند.»

رویکرد هوش مصنوعی قوی به توسعه فناوری این است که وظایف اصلی کارگران را عمیقاً درک کند و ویژگی‌هایی ایجاد کند که این وظایف را تسریع می‌کند، خواه انسان یا ربات آنها را انجام دهد.

بروکس توضیح می‌دهد: «ما به انسان‌ها اجازه می‌دهیم کاری را انجام دهند که انسان‌ها در دنیای فیزیکی در آن خوب هستند، که میلیون‌ها سال تکامل داشته‌ایم تا در آن خوب شویم، و سیستم دیجیتال به آن پاسخ دهد و همه چیزهایی را که در آن خوب است در اختیار ما قرار دهد».