تلویزیون‌های بسیار نازک نام‌های جدیدی دارند اما هنوز هم بد هستند

من از قبل اعتراف می کنم که تیتر یک اغراق آمیز است. من از تلویزیون های بسیار نازک متنفر نیستم — بدیهی است که حداقل از یک جهت، آنها در مقایسه با آنچه در دوران رشد داشتم، شگفت انگیز هستند. در اوایل 20 سالگی، من هنوز از یک CRT 40 اینچی استفاده می‌کردم که آنقدر حجیم بود که دو نفر طول می‌کشید تا آن را حتی با کمک یک دالی وارد آپارتمان کنند. برعکس، نسخه 65 اینچی سامسونگ فریم پرو آنقدر نازک و سبک است که اگر دستانم تا این حد دراز می‌شد، می‌توانستم آن را بدون نردبان به دیواری آویزان کنم.

چیزی که باعث شد به این موضوع فکر کنم، آخرین عزیز دنیای فوق العاده لاغر است ال جی evo W6. این تلویزیون تصویر زمینه نامیده می شود، در درجه اول به این دلیل که ضخامت آن 9 میلی متر است — تقریباً مانند صفحه نمایش روی لپ تاپ من. حداقل از آنچه در CES نشان داده شد، در سطوح مختلف قابل توجه است. از اوایل فوریه 2026 هنوز در فروشگاه ها عرضه نشده است. اما به من یادآوری می کند که وقتی تلویزیون های فوق نازک به خوبی انجام می شوند، هنوز ارزش خوبی ندارند. آنها تا زمانی که لاغری دیگر یک نقطه گلوله نباشد، وجود نخواهد داشت، ادعایی که باید در عرض یک دقیقه منطقی تر شود.

چه چیز وحشتناکی در مورد تلویزیون های فوق نازک وجود دارد؟

دو مسیر، هر دو طرح دار

از خیلی جهات هیچی. حتی اگر یک قاب کوچک و (نسبتا) ارزان به من بدهید – مانند قاب غیرپرو 32 اینچی – من همچنان از تماشای آن در زمینه مناسب لذت خواهم برد. تصویر خوب خواهد بود، و من از صرفه جویی در وزن قدردانی می کنم، زیرا در 15 سال گذشته چندین بار تغییر کرده ام. من در دو کشور و چهار شهر زندگی کرده ام. تنها در آستین از سه آپارتمان و خانه اولم گذشتم.

مشکل اساسی این است که به هر طریقی، حق بیمه ای را برای این امتیاز می پردازید. دستگاه‌هایی مانند تلویزیون‌های The Frame یا Canvas Hisense آن‌هایی هستند که به عنوان تلویزیون‌های هنری شناخته می‌شوند — آنها نازک هستند زیرا شبیه به نقاشی‌ها یا عکس‌های قاب‌دار هستند (و نشان می‌دهند) و با دکوراسیون دیوار اتاق شما ترکیب می‌شوند. آنها با قاب های تزئینی عرضه می شوند و دارای صفحه نمایش مات برای از بین بردن انعکاس هستند. همه چیز خوب و خوب خواهد بود با این تفاوت که حتی آن فریم 32 اینچی 600 دلار است و مجموعه های بزرگتر از چندین برند به طور همزمان گران تر از همتایان غیر هنری خود هستند در حالی که اغلب از نظر مشخصات پایین تر هستند.

به طور خاص، مسئله تکراری این است که اکثر آنها استفاده می کنند QLED. این یک تکامل از فرمت استاندارد LCD است، اما فرمتی که در حال حاضر در راه است. به سرعت با مینی ال ای دی جایگزین می شود که رنگ، کنتراست و روشنایی عالی را ارائه می دهد. با کمتر از 600 دلار، می توانید یک مجموعه مینی ال ای دی 55 اینچی تهیه کنید که اگر به کیفیت تصویر بیش از مد اهمیت می دهید، هر QLED را از آب خارج می کند.

شاید تعجب کنید که چرا تلویزیون های هنری بیشتری به آن مجهز نیستند OLEDکه برای لاغری عالی است و در عین حال مینی ال ای دی را در رنگ و کنتراست شکست می دهد. توضیح این است که جدا از اینکه OLED حتی گران تر است، آسیب پذیر است سوختن زمانی که تصاویر ثابت برای ساعت ها روی صفحه باقی می مانند. این باعث می‌شود که این فناوری برای تقلید از هنر کاملاً نامناسب باشد، مهم نیست که هر چند دقیقه یک بار یک سوئیچ تلویزیون دارید و از ویژگی‌های نگهداری مانند چرخه‌های به‌روزرسانی پیکسل بهره می‌برید.

فرض کنید حاضرید تظاهر به یک تلویزیون هنری را کنار بگذارید و به دنبال یک محصول بسیار نازک با عملکرد صفر باشید. LG evo W6 این کادرها را علامت می‌زند. این یک مجموعه OLED 4K است که زمان پاسخگویی 0.1 میلی‌ثانیه، اندازه‌های 77 و 83 اینچی و فناوری ضد تابش نور سفارشی را برای حفظ کنتراست که بیشتر صفحه‌نمایش‌های مات قربانی می‌کنند، ارائه می‌کند. نازکی آن امکان پذیر است زیرا از یک جعبه بی سیم پرسرعت برای ورودی استفاده می کند — تنها چیزی که باید به خود تلویزیون وصل کنید یک کابل برق است.

نکته مهم این است که ممکن است بسیار گران باشد. در حالی که قیمت W6 هنوز اعلام نشده است، تلویزیون Wallpaper قبلی تا 20000 دلار قیمت داشت. بعید است که مدل جدید تا این حد قیمت داشته باشد، اما یک LG G5 معادل 77 اینچی بدون جعبه اتصال بی سیم، 3500 دلار است. تصور اینکه قیمت W6 از 7000 دلار شروع شود کار سختی نیست، زیرا برخی از افراد آنلاین در حال حدس و گمان هستند. فقط 5000 دلار مضحک خواهد بود، با توجه به اینکه می توانید دو یا سه OLED معمولی با اندازه صفحه نمایش یکسان بخرید.

پاسخ به سوالی که کسی نپرسید

ارزش لاغر بودن

اعتبار: LG

در بازار گوشی‌ها، در مورد طراحی‌های فوق‌العاده نازک، ضربه‌های شدیدی به وجود آمده است. با رفتن به سال 2025، اپل، سامسونگ و سایر برندها ظاهراً همه در این ایده بودند و انتظار داشتند که عموم مردم دستگاه‌هایی را دوست داشته باشند که در دست گرفتن بسیار راحت هستند، مهم نیست که هزینه اضافی برای آنها داشته باشد و در بخش دوربین و باتری به خوبی عمل نکنند.

سپس آیفون ایر راه اندازی شد. در حالی که این محصول طرفداران خود را دارد، فروش بدتر از آن چیزی است که اپل انتظار داشت. به طوری که طبق گزارش ها، سامسونگ و سایر رقبا برنامه های خود را برای مقلدین آینده کنار گذاشته اند. همانطور که به نظر می رسد، هیچ کس واقعاً از ضخامت یا سنگین بودن گوشی های هوشمند شکایت نکرده است و اکثریت مردم حاضر نیستند تقریباً به اندازه آیفون 17 پرو برای چیزی که از برخی جهات نسبت به آیفون 17 پایین تر است، بپردازند.

تلویزیون های بسیار نازک قدرت ماندگاری بیشتری دارند، اما من می توانم استدلال کنم که یک فرض بد مشابه در پشت آنها وجود دارد: اینکه محصولات موجود به نوعی بیش از حد دست و پا گیر هستند. این استدلال ممکن است در اوایل دهه 2010 معتبر باشد. در واقع، زمانی که من در ابتدا به آستین نقل مکان کردم، یک LCD 40 اینچی خریدم که به سختی نازک بود و به اندازه کافی سبک بود که بتوانم سه پله را به تنهایی بالا ببرم. با این حال، در سال 2024، من توانستم یک مجموعه مینی ال ای دی 65 اینچی بخرم که در واقع سبک تر بود و نازکی یکی از نقاط فروش آن نبود.

به بیان ساده، فناوری به حدی تکامل یافته است که اکثر تلویزیون ها در حال حاضر به اندازه نیاز هر کسی نازک و سبک هستند. این مشکلی نیست که یکی در بالای یک مرکز سرگرمی بنشینید، و بدون در نظر گرفتن وزن آن، برای نصب یک دستگاه 65 اینچی روی دیوار خود کمک می خواهید.

به طور طبیعی، پیشرفت بیشتر مورد استقبال قرار می گیرد، و اگر خریداران ثروتمند مایل به پرداخت صدها یا هزاران نفر بیشتر برای طرح های لوکس باشند، مشکلی نیست. با این حال، برای خریداران متوسط، اولویت بندی مشخصاتی که تجربه فیلم ها، نمایش ها و بازی ها را برای مدت طولانی تری به حداکثر می رساند، ارزش بسیار بیشتری دارد. از خود بپرسید – پنج تا 10 سال آینده، آیا از یک تلویزیون بسیار نازک بهره بیشتری خواهید برد یا تلویزیونی که از نظر عملکرد یا اندازه صفحه نمایش قدیمی به نظر نمی رسد؟

صحبت از آن، کل این بحث می تواند در چند سال آینده مطرح شود. با افزایش مقیاس تولید، بهبود در کوچک سازی به ناچار ارزان تر می شود. در دهه 2030، آنچه در تلویزیون‌های هنری فعلی یا W6 می‌بینید، می‌تواند به طور واقعی در مدل‌های معمولی یا حداقل رایج‌تر شود. اگر چنین است، اصلاً دلیلی برای بازاریابی تلویزیون‌ها با ضخامت آنها وجود نخواهد داشت، مگر اینکه مدل‌های تاشو و غلت‌شونده به‌گونه‌ای ظاهر شوند که تاکنون انجام نشده است. و این احتمال وجود دارد که برخی از ما به جای آن از عینک‌های AR استفاده کنیم — اگر با افراد دیگر فیلمی را تماشا نمی‌کنید، چه کسی به یک تلویزیون 65 اینچی با قابلیت چرخش نیاز دارد، زمانی که می‌توانید تلویزیون 100 اینچی را در هر کجا که هستید شبیه‌سازی کنید؟