آرژانتین به پایان رسیده است، لیونل مسی دوباره تاریخ ساز شده است و مدافع عنوان قهرمانی تقریباً هر کاری را که از آنها انتظار می رفت در افتتاحیه جام جهانی انجام داده است. دو مسابقه، دو برد، 5 گل زده، هیچ گل خورده، و یک مکان در مرحله یک هشتم نهایی قبل از آخرین بازی گروهی آنها – روی کاغذ، نزدیک به کامل است.
اما پیروزی 2-0 آرژانتین مقابل اتریش نیز سوالی را پشت سر گذاشت که لیونل اسکالونی نمی تواند کاملاً نادیده بگیرد: فراتر از مسی، مسئولیت حمله از کجا می آید؟
شب دالاس به دلایل واضح به مسی تعلق داشت. او یک پنالتی زودهنگام را پس از سرنگون شدن لائوتارو مارتینز در محوطه جریمه از دست داد، اما به همان شیوه ای که در بیشتر دوران حرفه ای خود انجام داده پاسخ داد. در دقیقه 38، تیاگو آلمادا حرکت رو به جلو رانده شد، فاکوندو مدینا کات بک را انجام داد، آلمادا با هوشمندی توپ را رها کرد و مسی با پای چپ خود آرژانتین را جلو انداخت. در عمق وقت های تلف شده، پس از مهار تلاش اولیه جولیان آلوارز و مسدود شدن اولین پیگیری مسی، کاپیتان آرژانتین دوباره از فاصله نزدیک کار را تمام کرد.
با آن دو گل، مسی به 18 گل جام جهانی رسید و رکورد مردان میروسلاو کلوزه را پشت سر گذاشت و همچنین از رکورد کلی مارتا در مسابقات فراتر رفت. او در این جام جهانی در دو بازی پنج گل زده است. او تاکنون هر پنج گل آرژانتین را به ثمر رسانده است.
این هم فوق العاده است و هم کمی ناراحت کننده.
مسی نه تنها حملات آرژانتین را تمام می کند، بلکه بر آنها مسلط است
بزرگترین نگرانی برای آرژانتین این نیست که تیم ناکارآمد است. به وضوح اینطور نیست. پایگاه دفاعی آنها قوی به نظر می رسد، امیلیانو مارتینز دو کلین شیت دارد، کریستین رومرو و لیساندرو مارتینز تا حد زیادی از مرکز دفاع کرده اند و خط هافبک همچنان ساختار و امتیاز رقابتی دارد که آنها را در قطر قهرمان کرده است.
مشکل جلوتر است. آرژانتین برنده می شود، اما نتیجه یک سوم نهایی آنها به شدت و تقریباً خطرناک، حول مسی متمرکز شده است.
مسی مقابل اتریش فقط دو گل نزد. او همچنین با هفت شوت در این مسابقه بیشترین ضربه را داشت و با هشت ضربه در محوطه جریمه حریف بیشترین ضربه را داشت. این عددی است که باید اسکالونی را نگران کند. در تیمی که با لائوتارو مارتینز به عنوان مهاجم مرکزی شروع کرد و تیاگو آلمادا، الکسیس مک آلیستر، انزو فرناندز و رودریگو دی پل را در اطراف مسی داشت، این بازیکن 38 ساله همچنان در آرژانتین پیشتاز بود.
که داستانی فراتر از عاشقانه را روایت می کند. می گوید خطرناک ترین دریافت کننده، تیرانداز و تمام کننده آرژانتین در محوطه جریمه همچنان مسی است. نه لائوتارو نه آلوارز نه آلمادا مسی
همین الگو در بازی اول مقابل الجزایر قابل مشاهده بود. مسی هر سه گل را در برد 3-0 آرژانتین به ثمر رساند، شش شوت برتر تیم داشت و همچنین دو موقعیت ایجاد کرد، بیش از هر بازیکن دیگری در زمین. این بدان معناست که او به سادگی در انتهای حرکات ایستاده نبود. او همچنین به تولید آنها کمک می کرد.
بنابراین معادله فقط «مسی گل میزند» نیست. لایه لایه تر از آن است. مسی در مناطق خطرناک دریافت می کند، شوت می زند، موقعیت ایجاد می کند، وزن احساسی را به دوش می کشد و لحظاتی را که بازی را تعیین می کند، تبدیل می کند.
برای آرژانتین، این یک هدیه است. برای آرژانتین، این نیز یک خطر است.
بازیگران مکمل غایب نبوده اند. دی پل به مسی در بازی مقابل الجزایر کمک کرد. ضربه مک آلیستر باعث ایجاد ریباند برای دومین ضربه مسی در آن مسابقه شد. نیکو گونزالس برای سومین با او ترکیب شد. در مقابل اتریش، مدینه پاس گل داد، ساختگی آلمادا بسیار مهم بود و لائوتارو پنالتی را برد. مشارکت وجود دارد، ساختار وجود دارد، حرکت وجود دارد.
اما هنوز هیچ بار امتیازی مشترک وجود ندارد.
مسئله همین است.
لائوتارو مارتینز یک پنالتی را برد و سخت کار کرد اما گل نزد. جولیان آلوارز مقابل اتریش وارد زمین شد و قبل از اینکه مسی تمام شود در سکانس پایانی حضور داشت، اما او هم گل نزده است. آلمادا الگوهای بازی را تحت تأثیر قرار داده است، مک آلیستر و انزو مراحل را کنترل کرده اند و دی پل رابط اطراف مسی است. با این حال هیچ یک از آنها نام خود را در جدول امتیازات ثبت نکرده اند.
آرژانتین پنج گل زده است. مسی پنج گل زده است. بقیه آرژانتین صفر هستند.
برای یک داستان در مرحله گروهی، به نظر جادویی می رسد. برای یک کمپین حذفی، می تواند خطرناک شود.
مخالفان بهتر این را مطالعه خواهند کرد. آنها می دانند که آرژانتین می تواند خط هافبک را کنترل کند و از جعبه خود محافظت کند، اما همچنین می دانند که ضربه مرگبار از کجا می آید. اگر مسی تنها پاسخ ثابت سوم نهایی و سوم آرژانتین باشد، تیمهای برتر حذفی برنامه دفاعی خود را بر اساس تاخیر در تماسهای او، شلوغ کردن منطقه اطراف پای چپ او و جسارت دیگران برای پایان دادن به او خواهند ساخت.
اینجاست که اسکالونی به ویژه به لائوتارو و آلوارز نیاز بیشتری دارد. آرژانتین به مسی نیازی ندارد که کمتر کار کند. این احمقانه خواهد بود. آنها به دیگران نیاز دارند تا کارهای بیشتری در اطراف او انجام دهند.
بین مسی بودن و وابسته بودن به مسی تفاوت وجود دارد. یک آرژانتین تحت رهبری مسی می تواند قهرمان جام جهانی شود. یک آرژانتین وابسته به مسی می تواند در یک شب بد، یک دفاع فشرده، یک فرصت از دست رفته، یک بازی فیزیکی که در آن فضا از بین می رود، گرفتار شود.
اتریش با وجود نتیجه 2-0 به آرژانتین اخطار داد. تیم رالف رانگنیک شجاع بودند، با انرژی تحت فشار بودند و جادوهایی داشتند که در آن آرژانتین کاملاً راحت نبود. آنها در یک سوم پایانی کیفیت کافی برای تنبیه قهرمانان را نداشتند، اما حریفان در سطح حذفی ممکن بود. در شبی دیگر، اگر مسی ریتم را نجات ندهد، آرژانتین ممکن است به شخص دیگری برای تصمیم گیری در بازی نیاز داشته باشد.
همچنین بخوانید : لیونل مسی با شکست آرژانتین در جام جهانی شش رکورد را در یک شب شکست داد و به حذفی رسید.
که هنوز کسی ظاهر نشده است.
خبر خوب برای آرژانتین این است که این نگرانی از موضع قدرت ناشی می شود. آنها در حال حاضر از طریق. آنها قبول نکرده اند. مسی تیز، قاطع و با انگیزه تاریخی به نظر می رسد. این تیم هنوز هویت رقابتی خود را دارد. اما آخرین بازی گروهی مقابل اردن اکنون به دلیل دیگری مفید است: این فرصتی برای اسکالونی است تا بار حمله را بیشتر کند.
لائوتارو به گل نیاز دارد. آلوارز به ریتم نیاز دارد. آلمادا باید بیش از یک تسهیل کننده باشد. مک آلیستر و انزو باید به دور جعبه بیایند. آرژانتین نمی تواند به ناک اوت ها برسد، در حالی که خط حمله همچنان مانند تابلوی امتیاز یک نفره است.
مسی همچنان تیتر خبر است، هنوز تاریخ ساز است، هنوز هم بازیکنی که شب های جام جهانی را دور خود می چرخاند. اما دفاع از عنوان قهرمانی آرژانتین نمی تواند فقط لیونل مسی و علامت سوال باشد.
دیر یا زود یکی دیگه باید جواب بده.